Het is één van de 104 wedstrijden die tijdens het komend WK worden gespeeld. Toch kijken Ellie Meingast, Marie Niesink en David von Sydow reikhalzend uit naar zaterdag 20 juni. Dan staat in Houston de wedstrijd Nederland-Zweden op het programma. Een affiche die het hart van de drie Eindhovenaren sneller doet kloppen. “Wij juichen voor Zweden! Nou vooruit, ook een klein beetje voor Nederland.”

Door Rob Weekers

David (23) en Ellie (14) ontmoeten elkaar voor de gelegenheid in het appartement van Marie in Strijp-S. Marie (64). net als David geboren in Stockholm, woont inmiddels dertig jaar in Nederland, grotendeels in Eindhoven. Ze kwam destijds om haar Nederlandse roots te ontdekken, met een Zweedse moeder en een Nederlandse vader. Hoewel ze zich nog altijd Zweeds voelt, denkt ze niet meer aan terugkeren. “Mijn vier kinderen wonen hier”, zegt ze nuchter.

Sunt

Marie geeft al jaren les aan de Zweedse School in Eindhoven, waar ze onderwijs geeft aan mensen met Zweeds als moedertaal. Ze schat dat de Zweedse gemeenschap in de stad uit enkele honderden mensen bestaat. “Veel expats en hun kinderen, maar ook behoorlijk wat studenten”, vult David aan.

Nederlands leerde Marie verrassend snel. “Als je Engels, Duits en Nederlands spreekt, is Zweeds goed te doen. Veel woorden lijken op elkaar. En voor Brabanders is het nóg makkelijker”, zegt ze. Hoezo? “Neem het woord sunt, dat klinkt hier precies hetzelfde en betekent ook hetzelfde”, lacht ze.

David volgde onderwijs op een internationale school, maar leerde snel Nederlands dankzij zijn teamgenoten bij voetbalclub DBS in Meerhoven. “En tijdens mijn Nederlandstalige bachelor aan de TU Delft”, zegt hij.

Ellie werd geboren in Oostenrijk en woont sinds haar vierde in Eindhoven. Haar moeder is Zweeds, en thuis blijven taal en cultuur bewust levend. De gymnasiumleerling van het Augustinianum noemt zichzelf geen grote voetbalfan, maar voor deze gelegenheid draagt ze trots het blauw-geel van het Zweedse nationale team.

Blågult-fieber

Ook Marie is een fanatieke supporter van Blågult, de blauw-gele formatie, en kijkt uit naar het duel met Oranje. Terwijl in Nederland van Oranjekoorts nog geen sprake is, begint het bij het Zweedse trio al te kriebelen. “Blågult-fieber”, lacht Marie, “blauw-gele koorts.”

David kijkt Nederland-Zweden in zijn moederland, waar hij tegelijk Midsommar viert. Het traditionele Midzomernachtsfeest valt precies op 20 juni, de dag van de wedstrijd. “Een dag eerder begint het feest al”, zegt hij. “Twee dagen achter elkaar… dat wordt pittig”, lacht hij. “Tenminste, als we winnen. Hoe dan ook: ik kijk er enorm naar uit.”

Geen wekker

De speeltijden tijdens het WK baren het drietal zorgen. Zweden begint tegen Tunesië om 04.00 uur Nederlandse tijd. “Een bijna onmogelijk tijdstip”, zegt Marie. “Of ik daar de wekker voor zet? Daar moet ik nog eens goed over nadenken.” David twijfelt geen seconde: “Ik móet dat zien. Die wedstrijd moet gewonnen worden.” Voor Ellie is het simpel: de wekker gaat niet. “Veel te laat”, zegt ze.

Hoe staat het Zweeds voetbal er eigenlijk voor? Het land beleefde een rampzalige WK-kwalificatie en eindigde als laatste in groep B. Toch plaatste het land zich voor het WK dankzij winst in groep C1 van de Nations League 2024/2025. Daardoor kreeg Zweden één van de vier play-offtickets voor de beste Nations League-groepswinnaars die zich niet via de reguliere kwalificatie hadden geplaatst. In de play-offs schakelde Zweden eerst Oekraïne uit (1-3) en won het vervolgens de finale van Polen (3-2).

De oefenwedstrijd afgelopen week tegen Noorwegen ging vorige week kansloos met 3-0 verloren. “Een schande”, vindt Marie. David denkt er anders over: volgens hem lieten de Zweden de wedstrijd bewust lopen om toekomstige WK-tegenstanders op het verkeerde been te zetten.

Eén procent

De bookmakers geven Zweden slechts één procent kans om het WK te winnen. “Da’s niet veel”, reageert David. Toch ziet hij perspectief: “We hebben een interessante selectie met spelers als Viktor Gyökeres, Yasin Ayari, Anthony Elanga en Alexander Isak. We kunnen elke wedstrijd winnen, vooral tegen de grote landen. Ik verwacht dat we de groepsfase sowieso doorkomen, net als Nederland. Bovendien: de beste nummers drie maken ook nog kans.” Marie knikt: “Dan moet het raar lopen willen we dat niet halen.” Ellie sluit zich daarbij aan. David: “Zweden moet sowieso de groepsfase doorkomen, anders wordt het geen leuke zomer!”

Outsider

David plaatst wel een kanttekening. “Ons middenveld is niet geweldig, dat kan ons opbreken. Maar het blijft voetbal: kom je de groepsfase door, dan kan er van alles gebeuren.” Hij hoopt op een gunstige tegenstander in de knock-outs. “En als we dan goed spelen, ja dan…”, droomt hij hardop. Meteen daarna blijft hij realistisch: “Frankrijk, Spanje, Brazilië, Argentinië, dat zijn de echte kanshebbers.” En Nderland? ”Een outsider”, vindt David.

Minder uitbundig

Volgens Marie gaat de gemiddelde Zweedse supporter iets minder uitbundig tekeer dan de Oranjefan. “Fans die op een plein massaal meedoen met van links, naar rechts, dat zie ik Zweden niet snel doen.” Ook kleuren de straten in Zweden niet massaal blauw-geel. “Niet uit gebrek aan chauvinisme, hoor. Bij veel huizen, vooral zomerhuizen, wappert standaard de Zweedse vlag.” Ellie herkent dat. “Bij ons ook!”

Tot slot nog een prognose. Zowel Marie als David houden het op een 2-1 overwinning voor Zweden, Ellie is nog iets meer optimistisch en doet er voor Zweden nog een doelpuntje bij: 3-1. “Een nederlaag is nog te overzien. Zweden en Nederland een ronde verder, daar doen we het voor.”

Zweden of Nederland, wie er ook wint, één ding staat vast: in Eindhoven wordt op 20 juni elk geval gejuicht. En als het Zweeds elftal onverhoopt vroeg naar huis moet, en de groepsfase niet overleeft? Marie glimlacht: “Dan is dat méér dan sunt.” David grijnst: “Ik heb geloof ik nog wel iets oranjes in de kast liggen, een reserveshirt.”

Ellie heeft theoretisch nog Oostenrijk als troefkaart, maar warm wordt ze daar niet van. “Zweden staat voor mij op nummer één.”