Anja Hazekamp is bioloog en dierenbeschermer en vertegenwoordigt sinds 2014 de Partij voor de Dieren in het Europees Parlement. Daar maakt zij deel uit van de Linkse Fractie en houdt zij zich bezig met dierenwelzijn, natuur en milieu.
Als kind woonde Hazekamp naast een landbouwbedrijf in Groningen. Als daar bestrijdingsmiddelen werd gespoten, waaide de nevel soms haar tuin in. “Je kon het ruiken en soms zelfs proeven.” Die ervaring is haar altijd bijgebleven.
Hazekamp wil strengere regels voor het gebruik van landbouwgif. Deze regels zijn nodig om mensen, dieren en de natuur beter te beschermen. Mensen op het platteland moeten volgens haar niet in onzekerheid hoeven leven over of er in hun omgeving bestrijdingsmiddelen worden gebruikt.
Het probleem beperkt zich echter niet tot het land waar gespoten wordt. Resten kunnen ook op ons eten terechtkomen. Ze wijst op een onderzoek van Foodwatch, waarin zeventien verschillende bestrijdingsmiddelen werden gevonden in een potje paprikapoeder. “Een product dat ik ook gewoon in mijn keukenkastje had staan. Bizar!”
Europa speelt een belangrijke rol bij de aanpak van landbouwgif. In Brussel wordt bepaald welke stoffen in bestrijdingsmiddelen gebruikt worden. Hazekamp vindt dat de gezondheid van mensen, dieren en de natuur bij die besluiten zwaarder moet wegen dan nu het geval is.
Tegelijkertijd wijst Hazekamp op de invloed van grote producenten van bestrijdingsmiddelen in Brussel. Volgens haar proberen deze bedrijven de Europese regelgeving te beïnvloeden. “Bedrijven zoals Bayer en Monsanto verdienen er miljarden mee. Zulke bedrijven hebben honderden mensen in Brussel zitten om de regels naar hun hand te zetten.” Zij ziet het als haar taak om daar een ander geluid tegenover te zetten en te strijden voor strengere regels.
Die Europese regels raken Nederland namelijk direct. Bij ons liggen landbouwgrond en woonwijken vaak dichtbij elkaar, waardoor veel mensen in de buurt wonen van plekken waar gespoten wordt. Ook hebben de regels invloed op ons eten in de supermarkt.
Volgens Hazekamp is een oud gezegde nu actueler dan ooit: “Pas wanneer de laatste boom is gekapt, de laatste vis is gevangen en de laatste beek is vergiftigd, zullen we beseffen dat we geld niet kunnen eten.” Haar boodschap is duidelijk: de overheid moet mensen en dieren beschermen en gevaarlijk landbouwgif verbieden.
