Misschien lag jij ooit bij hem op de behandeltafel in zijn fysiotherapiepraktijk. Of ken je hem van CV ’t Steuntje: een hechte vriendengroep die elk jaar met een karretje voor de steun langs de Lampegatse optocht staat. En anders heb je hem vast eens horen spelen als gitarist bij BJ & De Dirco’s. Hij is sportief, muzikaal én heeft een groot carnavalshart. Hoog tijd voor een kennismaking met Dirk Michielsen (36), de kersverse Stadsprins Kantinus van Lampegat. “Dit is een mega eer!”

Door Marjolein van Hoof

“Mijn telefoon is ontploft, ik heb honderden berichten ontvangen. Echt heel bijzonder”, glimlacht Dirk. Het is maandagmiddag en ondanks dat hij net een slopend weekend achter de rug heeft - “Ik was zaterdag om 05.00 uur thuis van het Federatiebal en we waren zondag om 10.00 uur alweer in het Parktheater voor de Prinsenreceptie” - besloot hij deze ochtend gewoon te gaan werken. “Ik wilde heel graag de reacties van de patiënten zien”, verklaart hij.

In het dagelijks leven is Dirk mede-eigenaar van fysiotherapiepraktijk Michielsen – Van Rossem aan de Hoogstraat, een praktijk die veertig jaar geleden werd opgericht door zijn vader en moeder. “Beide fysiotherapeuten, dus de appel viel niet ver van de boom”, zegt hij lachend. “Ik werk nu samen met mijn moeder en twee andere leden van de maatschap. En uiteraard een geweldige groep collega’s: zonder hen was dit carnavalsavontuur niet mogelijk geweest.”

Dromen

Dirk, geboren en getogen in Aalst, woont met partner Nina in Eindhoven. Samen hebben ze een dochtertje, Alexandra, van zestien maanden oud. “Ze slaapt inmiddels goed door, maar zelf werd ik de afgelopen tijd vaak wakker door alle spanningen. Ik had de meest vreemde dromen”, grinnikt hij.

Afgelopen juli werd Dirk gevraagd om Stadsprins te worden. “Bernard Gosselink probeerde me drie keer te bellen, maar ik nam niet op. Hij gaat mede over de Stadsprins, dus ik wist wat hij wilde vragen. Ik moest dat eerst even laten bezinken. Toen hij zelfs naar de praktijk begon te bellen, heb ik contact met hem opgenomen. Met mijn staart tussen de benen.”

Kwestie van DNA

Als je het carnavalsleven van Dirk onder de loep neemt, snap je des te meer waarom juist hij voor deze eervolle taak gevraagd is. Carnaval zit in zijn DNA, vooral van vaders kant. “Hij was een echte Bosschenaar en dus een trotse carnavalsvierder. Wij moesten altijd met hem mee”, lacht hij. “Op carnavalszondag zette mijn moeder ons ’s ochtends vroeg af op het station en dan gingen we met de trein naar Oeteldonk. Dat was altijd één groot familiefeest.” Die traditie wordt nog steeds voortgezet. “Mijn broer en schoonzusje wonen er en organiseren daar elk jaar op carnavalszondag een groot ontbijt.”

Vijf jaar geleden overleed Dirks vader. “Dat ik nu Stadsprins ben, had hij wel heel mooi gevonden”, zegt hij glimlachend.

Van kind tot tiener

Dirks eerste carnavalsherinneringen gaan terug naar de basisschool. “Spelen met serpentines en confetti.” Later volgde het Klooster in Aalst en uiteindelijk de tienerjaren op Stratumseind.

Zijn middelbare school was het Van Maerlant Lyceum, waar een hechte vriendengroep ontstond die nog altijd bestaat. “Toen wij voor het eerst uit mochten, hebben onze moeders bij elkaar gezeten”, vertelt Dirk. “Ze zeiden: die jongens zijn nu vijftien, ze moeten een goede bodem hebben voordat ze de stad ingaan.” Jarenlang kookten de moeders stamppotten en spaghetti voor de jongens. “Dat hebben ze verrassend lang volgehouden, tot zo’n tien jaar geleden.”

Uit die vriendengroep ontstond CV ’t Steuntje. “Nu steunen wij anderen tijdens de carnaval.” Al ruim twintig jaar staat de club met een karretje langs de Lampegatse optocht, met eten, citroenbrandewijn en voor de kinderen snoep. “En je kunt even lekker hangen bij ons karretje”, vertelt Dirk. “We zijn een hele hechte groep. Sommigen wonen inmiddels verspreid door het hele land, eentje zelfs in Dubai, maar met carnaval komen ze allemaal terug. Een paar vrienden waren echt in tranen toen ze hoorden dat ik Stadsprins ben.”

BJ & De Dirco’s

Veel Lampegatters kennen Dirk ook van BJ & De Dirco’s, de muzikale carnavalsgroep waarin hij samen met Jan Bartelings en Dirk Simkens speelt. De groep bestaat inmiddels dertien jaar. “Met ons eerste nummer - Poezie in de Jacuzzi - wonnen we de publieksprijs bij de Rommelpot, de voorloper van het Liedjesfist. We belandden daarmee in de Top 10 van de verkiezing Kies Je Kraker bij Chiel Beelen. We kregen zelfs een uitnodiging van De Wereld Draait Door, maar die mail lazen we pas de dag daarna. We hadden dus gewoon aan tafel kunnen zitten bij Matthijs van Nieuwkerk!”

In 2016 wonnen BJ & De Dirco’s het Liedjesfist met Ik Doe Een Pauw Na In De Sauna. “Ineens stonden we overal. Dat heeft me echt laten zien wat het Eindhovense carnaval inhoudt. Dit is het carnaval dat wij willen vieren.”

Bekend van de kantine

De prinsennaam Kantinus is geen toeval. Al in 2008 was Dirk op het Van Maerlant Lyceum Prins Carnaval. “Vrienden van mij bliezen het carnavalsfeest op school nieuw leven in. Ze hadden een prins nodig. Ik werkte in de kantine en was daardoor een wat bekender gezicht, dus ze kozen mij. De naam Kantinus was uiteraard snel bedacht.”

Dirk besloot ook als Stadsprins deze naam te gebruiken. “Ik heb nog zitten puzzelen met elf letters en zo, maar dacht ineens: waarom moeilijk doen als mijn naam al bestaat?”

Prachtig gevolg

Voor zijn gevolg koos hij Myrthe Welman en Jesse Scheepstra als hofdames en Tijn Willems en Freek van Beek als adjudanten. “Allemaal vrienden die heel dicht bij me staan en me veel energie geven. Ik ben ontzettend blij met mijn lieve team. Als ik zie hoe ze het afgelopen half jaar in deze rol zijn gegroeid en hoeveel plezier ze hebben, dat maakt me heel gelukkig.”

De outfits lieten ze ontwerpen door Mayke Muller, met hulp van Antoinet Pulles. “Mayke had direct een concept in gedachten van een oude, middeleeuwse prins, gecombineerd met mijn sportiviteit. Mijn body is eigenlijk een bomberjack met cijfers erop, maar wel met ouderwetse pofmouwen.”

De onthulling

Zaterdag 7 februari was het dan zover: tijdens het Federatiebal mochten ze zich eindelijk in vol ornaat kenbaar maken. “Tien minuten voor de onthulling ging mijn hartslag richting 220. Megaspannend was het!”

Daarna werd Dirk overspoeld met mooie reacties, en ook zijn moeder was diep geraakt. “Ik heb het haar twee weken van tevoren verteld. Ze was in tranen. Dit kwam op een perfect moment.”

Hier gaat het om

Waar hij het meest naar uitkijkt? “De carnavalsmis. Ik ben er nog nooit geweest, want dan zit ik altijd in Oeteldonk. Ik heb natuurlijk wel mijn huiswerk gedaan: ik heb elke zondag een carnavalsmis teruggekeken. Het is een moment van bezinning en beseffen hoe fijn het is om bij elkaar te zijn en samen het leven te vieren. Dat is waar carnaval om draait.”

Zijn overkoepelende boodschap is er een van liefde. “Carnaval valt dit jaar samen met Valentijn. In een wereld die steeds harder wordt, moeten we liever voor elkaar zijn. En ons motto is: alles geven. De liefde geven, maar ook alles geven in het feesten. Carnaval is tenslotte maar één keer per jaar.”

En na een lange dag? “Dan drink ik voor het slapen gaan Schrobbelèr met thee”, zegt hij glimlachend. “Goed voor de keel én bovendien superlekker. Ik kan het iedereen aanraden!”