Pakjes onder de kerstboom, Home alone en All You need is love kijken en natuurlijk ook het Kerstwintercircus bezoeken. De dagen rond Kerstmis betekenen voor velen cocooning ten top. Over de hele wereld reizen mensen naar hun dierbaren om op 25 december samen te zijn.
Robert ten Brink draait overuren om geliefden en dierbare families te herenigen. Maar niet voor iedereen is het een vrolijk of ‘happy’ Christmas! Aan menig kersttafel blijven namelijk stoelen leeg. Niet omdat ouders, broers, zussen, kinderen of kleinkinderen ver weg wonen en niet in staat zijn om te reizen. Nee, de stoelen zijn leeg omdat er onenigheid is. Bijvoorbeeld door onderlinge meningsverschillen of omdat het met elkaar niet ‘klikt’. Jammer, heel jammer, want zijn er echt zo’n vreselijke dingen gebeurd, die verhinderen dat het die ene dag per jaar niet lukt om in elkaars gezelschap te vertoeven? Ik hoop dat een aantal zich alsnog bedenkt.
Kerstverlichting en brandende kaarsen toveren huiskamers tot plekken waar we, net als het meisje met de zwavelstokjes, graag willen zijn. Er is een kindeke geboren, Stille nacht, heilige nacht en Vrede op aarde zijn flarden uit kerstliederen die we uit volle borst meezingen. De tijd dat mensen echter massaal naar de nachtmis gingen, ligt ver achter ons. Toch herinner ik me die tijd nog. Ik was toen nog een kind en vond het best spannend om midden in de nacht met mijn ouders naar de katholieke kerk te gaan. Wat ook bijzonder was, was dat we daarna thuis, voordat we naar bed gingen, gezamenlijk thee dronken met iets lekkers erbij. Alhoewel ik het geloof vaarwel heb gezegd, heeft een bezoek aan een kerk voor mij nog steeds iets speciaals.
Overigens niet alleen tijdens christelijke feestdagen. Op een doordeweekse dag kan ik zomaar even de stilte van onze stadskerk opzoeken. Op een zonnige dag geniet ik dan van het diffuse licht dat via de zon door de gebrandschilderde ramen schijnt. Zittend in een kerkbank laat ik de stilte over me heen komen. Uiteraard steek ik ook enkele kaarsen aan voor dierbaren van wie ik afscheid heb moeten nemen.
Ik ben niet echt somber ingesteld, maar in de donkere dagen van december mis ik nog vaak mijn moeder. Haar nuchtere kijk op het leven en haar gulle lach zijn me nog steeds erg lief. Gelukkig heb ik haar kerststal nog, die altijd een speciaal plekje in de huiskamer krijgt. Mijn Kerstmis is een feest van herinneringen geworden en dat blijf ik koesteren. Fijne kerst allemaal.
Dorothée Foole
Reageren? info@eindhovenwinkel.nl