Nog twee keer voor de klas, en dan zit het er na 48 jaar op voor Angela Kommeren (66). Op donderdag 3 juli neemt ze afscheid als kleuterjuf van basisschool de Troubadour aan de Maria van Bourgondiëlaan. “In al die jaren heb ik nog nooit een saaie dag gehad!”

Door Rob Weekers

Officieel afscheid nam juf Angela vorige week vrijdag al toen er speciaal voor haar een mooie feestmiddag op het programma stond. Bloemen en cadeaus waren er van de kleuters, die voor de gelegenheid een ingestudeerd liedje ten gehore brachten. Mooie woorden waren er ook van collega’s die Angela aan het einde van de dag nog trakteerden op een etentje in haar favoriete restaurant. “Geweldig en onvergetelijk, ik heb wel een traantje gelaten, hoor”, zegt ze nu met een lach. Dan berustend en nuchter: “Het is niet anders, voor mij zit het erop.”

Sleutels

Van een hard afscheid is hoe dan ook geen sprake. Juf Angela houdt de deur op een spreekwoordelijke kier. De sleutels van de school houdt ze dan ook liever nog een tijdje op zak. “Dan kan ik nog door het schoolgebouw dolen als ik daar een keertje behoefte aan heb.” Ze moet er zelf een beetje om grinniken. “Ach, ik moet nog een beetje wennen aan het idee dat ik geen juf meer ben, kan het nog niet zomaar loslaten. Voorlopig zit ik ook nog in de WhatsApp-groep van de leerkrachten. En het zou zomaar kunnen dat er ooit eens een beroep op mij wordt gedaan als invalkracht. Maar toch, mijn loopbaan zit erop. Da’s jammer, maar het heeft weinig zin om in emoties te blijven hangen.” Dóór naar een volgend hoofdstuk in haar leven, wil Angela maar zeggen.

Fantasie

Ruim 2.000 kinderen heeft Angela volgens eigen berekening onder haar vleugels gehad. Voor de kleuters van de groepen 1 en 2 (4 tot 6 jaar) was zij sinds 1977 juf Angela. Na bijna een halve eeuw onderwijs is er een hoop veranderd, maar is er in ieder geval één constante, zo heeft Angela ervaren. “Kinderen blijven kinderen. De belevingswereld van kleuters is nog zo puur. Als je ziet wat voor fantasie kinderen tijdens het spelen aan de dag leggen, dat blijft mooi om te zien.”

Verschillen met haar begintijd als juf zijn er genoeg. Zo heeft de digitale wereld haar intrede in de klaslokalen gemaakt. Het oude, vertrouwde krijtbord is ingeruild voor een digibord. “Kinderen van 4 jaar oud zijn nu al vrolijk aan het swipen.”

Beetje streng

Een ander verschil is dat de gemiddelde dag van een kleuter er anders uitziet dan vroeger het geval was. Nu het aantal werkende ouders is toegenomen, is de tijd dat kinderen op school doorbrengen evenredig gestegen. Tussen de middag overblijven, naschoolse opvang, een schooldag duurt voor kinderen soms wel tot 17.00 uur. “Een complete werkdag, maar de kinderen weten ook niet beter. Of het vroeger allemaal beter was, valt dan ook niet te zeggen. Kinderen zijn flexibel, passen zich snel aan”, zo is de ervaring van Angela, die daarbij aantekent dat een vaste structuur het ritme van de dag in de klas bepaalt. “En ja, soms moet je een beetje streng zijn.”

Logische stap

Het werk als kleuterjuf paste Angela volgens eigen zeggen als een handschoen. Als 14-jarig meisje had ze haar handen al vol als oppas voor de buurtkinderen. “Toen al wist ik dat ik het liefst met jonge kinderen wil werken. Dat ik me daar op jonge leeftijd bewust van was, zie ik als een voorrecht.”

Na de middelbare school was het voor Angela dan ook een logische stap om zich aan te melden voor de opleiding KLOS, (Kleuter Leidster Opleiding School), de voorganger van de Pabo. Na enkele stages vond ze na haar afstuderen een baan als kleuterjuf bij een school in Eindhoven die nu de naam Handreiking draagt. In 1995 maakte Angela de overstap naar de Troubadour. “Een super fijne school”, klinkt het kort.

De keren dat Angela de telefoon moest pakken om zich ziek te melden, zijn op de vingers van één hand te tellen. “Laat staan dat ik ooit overspannen ben geweest”, lacht ze. “In al die jaren heb ik nog nooit een saaie dag gehad.”

Zegen

Dat haar afscheid samenvalt met het begin van de schoolvakantie ziet Angela als een zegen. “Het voelt toch alsof ik er niet helemaal alleen voor sta, hoewel ik dondersgoed weet dat ik niet meer terugkom.”

Dat er een zee aan vrije tijd op haar wacht, is voor de de bevlogen kleuterjuf verre van een probleem. “Ik ga eerst eens een hele tijd helemaal niets doen”, kijkt Angela alvast vooruit. Dat manlief Jos vijf jaar geleden al met pensioen ging, biedt nu veel mogelijkheden. Zoals reizen naar Zuid-Afrika en Malaga bijvoorbeeld. En samen met tweelingzus Ellen staat er ook een trip naar Italië op het programma.

De kinderen in de klas van Angela Kommeren zijn het volgend schooljaar in goede handen van Danique van Gerwen (31). Bijzonder detail: Angela had haar opvolgster een dikke 25 jaar geleden onder haar hoede in haar klas. ”Dat ik uitgerekend het stokje aan Danique mag doorgeven, is toch wel bijzonder!”