Een multifunctioneel gebouw als kloppend hart in de wijk. Het Dr. Ir. F.J. Philipshuis is niet meer weg te denken uit Prinsenjagt. Zeven gebruikers vinden er onderdak, van hoofdgebruiker Jong Nederland De Fakkel, tot De Zonnebloem, van een kerkgenootschap tot een zangkoor. Dit jaar blaast het Philipshuis 30 kaarsjes uit.
Door Rob Weekers
Het was Frits Philips die in 1995 hoogstpersoonlijk de naar hem vernoemde accommodatie aan de Fakkellaan 1 in stadsdeel Woensel officieel in gebruik nam. “Dat we uitgerekend hem hebben weten te strikken, is een gouden zet geweest”, zegt Walther van Maren (72), al sinds jaar en dag verbonden aan jeugdvereniging Jong Nederland, en als penningmeester actief in de beheerstichting die zorg draagt voor het gebouw. “Dankzij meneer Frits waren we verzekerd van een mooi sponsorbedrag, en konden we een vliegende start maken. Bovendien hadden we direct een gloednieuwe geluidsinstallatie te pakken!”
Tastbaar
De herinnering aan Frits Philips is in het gebouw nog steeds tastbaar. Al was het alleen al om de vijftien schilderijen die hij aan Jong Nederland De Fakkel cadeau heeft gedaan. De kunstwerken, gemaakt door Eindhovense kunstenaars ter ere van de negentigste verjaardag van Frits Philips, hebben een mooie plek gekregen aan de muur van de grote zaal in het gebouw. Twee van die schilderijen, met daarop deels naaktportretten, worden iedere zaterdagmorgen en dinsdagavond tijdelijk van de muur gehaald als kerkgenootschap Huis van God gebruik maakt van de zaal. De ‘onzedelijke’ afbeeldingen worden telkens weer keurig teruggehangen. Walther kan er wel om lachen. “Die schilderijen hebben we extra laag gehangen, da’s wel zo makkelijk.”
Noodzaak
De start van een nieuw onderkomen voor Jong Nederland De Fakkel (vergelijkbaar met een scoutingvereniging, maar dan minder strikt) was aan het begin van de jaren negentig hard nodig. “Zeg maar gerust noodzakelijk”, zegt John Goossens (63), secretaris van de beheerstichting van het gebouw, en eveneens gezegend met een lang verleden bij Jong Nederland. Voor het toenmalig verenigingsgebouw, net achter de Pauluskerk aan de Boschdijk, waar ook Gehandicaptenvereniging Eindhoven onderdak had, was met sloopplannen van de kerk in het vooruitzicht geen toekomst meer. “We hebben alles in het werk gesteld om zoveel mogelijk geld bij elkaar te schrapen om op een andere plek verder te kunnen gaan”, herinnert Walther zich.
Dat lukte wonderwel, dankzij gulle giften, bijdragen van sponsoren en lucratieve acties als vlooienmarkten. Maar liefst 200.000 gulden werd er bij elkaar gespaard, meer dan voldoende om bij de gemeente Eindhoven een balletje op te gooien. Omdat nog meer verenigingen in Eindhoven zaten te springen om onderdak, legde de gemeente 7 ton bij om de komst van een multifunctioneel gebouw mogelijk te maken.
Exploitatie
Groot voordeel voor Jong Nederland De Fakkel was dat het hoofdhuurder werd en zelf het gebouw mocht exploiteren, én verhuren aan andere gebruikers. Over de bezettingsgraad van de multifunctionele accommodatie heeft John niet te klagen. “Da’s maar goed ook, als hoofdhuurder komen de grootste kosten op ons bordje. Naast de huur hakt de energienota er stevig in.”
Hoofdgebruiker Jong Nederland heeft enkele extra ruimtes in het gebouw beschikbaar: een klein kantoortje en een opslagruimte. Met een kleine en een grote zaal (inclusief bar), een sportzaal, een handarbeidlokaal en een buitensportruimte is er niettemin volop keuze voor verenigingen en stichtingen die van het gebouw gebruik willen maken. Voorwaarde is wel dat alles na gebruik weer netjes aan kant wordt gemaakt, en dat er geen spullen blijven slingeren.
Opbergkasten
Voor tafeltennisclub De Wiekslag betekent dit dat de tafeltennistafels telkens moeten worden afgebroken en worden opgeslagen. De Surinaamse band de Baithak Boys, die twee keer per week repeteert in het gebouw, zag zich met een loei van een geluidsinstallatie voor een ander probleem gesteld. “Die kun je niet in de zaal laten staan, daar hebben we een aparte opslagruimte voor gecreëerd”, zegt Walther. Met soortgelijke opslagproblemen kampen wel meer gebruikers, met als gevolg dat er in heel het gebouw behoorlijk veel opbergkasten zijn te vinden. Schipperen met de ruimte, is de praktijk.
Tijdens de coronaperiode kwam de stichting in behoorlijk zwaar weer terecht. “Toen zijn we best wel wat huurinkomsten misgelopen, en dreigde het helemaal mis te gaan”, blikken John en Walther terug. “Nu hebben we de zaken weer op orde”, zegt het tweetal, als het in het kantoortje een blik werpt op een whiteboard waarin op de dagen van de week de verschillende huurders met keuren zijn ingedeeld. Voedselbank Woensel was tot vorig jaar ook een gebruiker van de accommodatie waardoor een gat op de donderdagochtend is ontstaan dat nog moet worden opgevuld. “Daar hebben we al een kandidaat voor op de rol staan, een belangenvereniging voor Eindhovenaren met Surinaamse wortels”, werpt Walther alvast een blik op de toekomst.
Onderhoud
Over het afgelopen jaar werden zwarte cijfers geschreven. “Dat betekent niet dat we met de armen over elkaar kunnen zitten”, zijn Walther en John het met elkaar eens “Dat zit ‘m voor een groot deel in het onderhoud dat moet plaatsvinden aan en in het gebouw”, legt Walther uit. “Het is dertig jaar oud, dat merk je wel”, zegt John, die aangeeft dat een nieuwe vloer voor het handenarbeidlokaal er op de begroting flink heeft ingehakt. “En dan zijn er nog meer zaken die we onder handen moeten nemen, zoals het sanitair”, weet Walther.
Pizza
Met Jong Nederland De Fakkel als bloeiende hoofdgebruiker ziet de toekomst van het Dr. Ir. F.J. Philipshuis er volgens Walther en John rooskleurig uit. Dat blijkt meteen tijdens de eerste activiteitenavond na de zomervakantie: jeugdgroepen nemen het gebouw weer enthousiast in bezit. Vanuit het handenarbeidlokaal klinkt vrolijk gelach, terwijl op het buitenterrein een groep oudere kinderen een potje basketbal speelt. John: “Je zou het hier eens moeten zien als we een bakavond hebben, dan ruikt heel het gebouw naar speculaas of pizza. Er zit leven in dit gebouw, er is hier iedere dag wel wat te doen!”