Opgegroeid onder de rook van het Philips Stadion, maar inmiddels bezig aan een stormachtige opmars bij… Ajax! De in Eindhoven geboren Mohamed (Mo) Abdalla maakt sinds 2024 deel uit van de jeugdopleiding van de Amsterdammers en geldt als een van de opvallendste talenten van zijn generatie.

Door Rob Weekers

Dit jaar ontving Mo de Abdelhak Nouri Trofee, de prijs voor het grootste talent van de Ajax-jeugdopleiding. En de Britse krant The Guardian schaart Mo bij de 60 meest talentvolle jonge voetballers van zijn generatie.

Mo’s voetbalwortels liggen in Eindhoven. Middenvelder Mo begon met voetballen bij Brabantia en maakte vervolgens de overstap naar FC Eindhoven en PSV, waar hij een seizoen actief was. Sinds 2024 komt hij uit voor de jeugdopleiding van Ajax. Om zijn voetbalambities te ondersteunen, verhuisde het gezin zelfs van Eindhoven naar Zaandam.

Ook zijn jongere broers Moeijed (13) en Wail (10) dragen inmiddels het Ajax-shirt in de jeugdopleiding. De droom van de familie is helder: ooit samen met z’n drieën in het eerste elftal van Ajax spelen.

Steun van moeder

“Bij ons thuis draait eigenlijk alles om voetbal”, vertelt Mo met een glimlach. “We praten erover, kijken samen naar wedstrijden en zijn er elke dag mee bezig.” Of zijn moeder daar nooit moe van wordt? Mo moet lachen. “Nee hoor. Zij doet echt alles voor ons. Ze brengt ons overal naartoe, steunt ons in alles wat we doen en staat altijd voor ons klaar. Ze vindt het juist mooi om te zien hoe fanatiek wij met voetbal bezig zijn.”

Op het veld valt Abdalla op door zijn techniek, dribbelvaardigheid en snelheid. De middenvelder kan zowel verdedigend als aanvallend uit de voeten. Tijdens trainingen staat Mo inmiddels samen op het veld met gevestigde namen uit het vaandelteam van Ajax. Toch laat hij zich daar niet door imponeren. “Best bijzonder natuurlijk, maar ik denk daar niet zo veel over na”, zegt hij.

Historische avond

Dat goede spelers snel stappen maken, bewees Mo dit jaar zelf. In januari debuteerde hij voor Jong Ajax. Een halfjaar later volgde een voorlopig hoogtepunt. Tijdens zijn debuut voor het eerste elftal van Ajax in een voorronde van de UEFA Conference League tegen FK Vojvodina viel hij in en maakte direct een doelpunt. Daarmee werd hij de jongste speler ooit die namens een Nederlandse club scoorde in Europees verband.

Aan die historische avond bewaart de Eindhovenaar warme herinneringen. “Eigenlijk herinner ik me alles nog”, lacht hij. “Ik stond klaar om in te vallen, maar moest nog even wachten tot de bal uit was. Daarna ging alles heel snel. Toen ik eenmaal het veld op liep, dacht ik: ik heb maar heel weinig tijd om me te laten zien, dan moet het meteen gebeuren.”

En dát gebeurde. “Dat ik ook nog scoorde, was geweldig. Ik kan nauwelijks beschrijven wat er door me heenging. Extra bijzonder was dat mijn broertje Wail die dag jarig was. Dat doelpunt voelde toch een beetje als een verjaardagscadeau. En ja, die goal heb ik daarna nog best vaak teruggekeken.”

Eindhoven blijft voor Mo speciaal. Aan zijn jeugd in de stad bewaart hij mooie herinneringen. Vooral aan FC Eindhoven, de club waar hij zich verder ontwikkelde als voetballer. “De overstap naar FC Eindhoven voelde voor mij alsof ik naar FC Barcelona ging. Een profclub, daar droomde ik van. Ik was zó trots en blij.”

Aletta Jacobsplein

Een belangrijke rol in het nog prille voetballeven van Mo is weggelegd voor Andoni Urresti (53). Bij SV Tivoli is de oud-prof en zaalvoetballer vrijwel dagelijks op het trainingsveld op Sportpark De Heihoef te vinden om daar training te geven aan jonge voetballers die dromen van een carrière als profvoetballer.

Andoni ontdekte het talent van Mo op een steenworp afstand van het Philips Stadion: het Aletta Jacobsplein op de hoek van de Clara Wichmannstraat. Mo: “Op dat pleintje voetbalde ik met mijn broertjes en buurjongens. Het ‘stenen veldje’, zo noemden we het. Na school, op vrije dagen, als het kon waren we aan het voetballen.”

Andoni: “Dat Mo talent heeft, was toen op dat pleintje al meteen duidelijk. Als hij geen prof wordt, dan niemand.” De Eindhovense trainer nam Mo op 9-jarige leeftijd onder zijn vleugels en gaf hem privétrainingen. Later sloten ook de broers van Mo aan. Andoni: “Tot zijn veertiende is Mo bij mij blijven trainen, ook toen hij nog onder contract stond bij FC Eindhoven en PSV.”

Met zijn overstap naar Ajax kwam daar een eind aan. Vergeten is Mo zijn trainer allerminst. “’Bedankt voor alles wat je voor me hebt gedaan’ appte hij laatst nog”, zegt Andoni ontroerd. “Daar doe je het voor!”

Dribbelen

Mo: “Van Andoni heb ik veel geleerd. Uren en uren hebben we geoefend op dribbelen, daar pluk ik nu de vruchten van, en mijn broers trouwens ook, want wat ik bij Andoni heb geleerd heb ik aan hen doorgegeven.”

Andoni is trots op zijn pupil. “Om te slagen als topspeler is veel nodig. Mentaliteit, discipline, doorzettingsvermogen, het moet allemaal samenvallen. Bij Mo is dat het geval: als hij traint, doet hij dat volle bak, met de wil om te leren en beter te worden.”

Volgens Andoni vormen snelheid, intensiteit en techniek de basis van modern voetbal. “Daar werken we tijdens trainingen voortdurend aan.” Daar kan Mo over meepraten. “Bij Ajax ligt de nadruk voor mijn gevoel vooral op techniek, terwijl het bij PSV meer om tactiek en teamprestaties draaide. Wat dat betreft voel ik me een echte Ajacied.”

PSV

Eindhoven blijft trekken. Meerdere keren per jaar keert hij terug naar de Lichtstad om vrienden en familie te bezoeken. Mo knalt er met Eindhovense tongval een onvervalst ‘Eindhovuh’ uit. Ook PSV roept nog altijd iets op bij Mo die het Philips Stadion zowat vanuit zijn slaapkamerraam kon zien. Toch kan hij een glimlach niet onderdrukken als het gesprek op zijn voormalige club komt. “In de jeugdteams waarin ik voor Ajax heb gespeeld, is er geen club waar ik vaker tegen heb gescoord dan PSV”, zegt hij lachend. “Dat vinden ze in Eindhoven misschien niet zo leuk om te horen, maar ik wel.”

Zelfvertrouwen heeft Mo genoeg. “De laatste weken gaat het iets minder, daar maak ik me niet zoveel zorgen over. Ik blijf hard werken en heb vertrouwen in wat ik kan.” Verbeterpunten voor zichzelf ziet hij genoeg. “In het veld ben ik soms wat nonchalant, dat moet eruit”, zegt hij. “Ik moet harder zijn in duels, en meer vieze meters maken. O ja, en ook mijn linkerbeen kan beter.”

Voldoende zelfkennis dus voor een jonge voetballer die Paul Pogba als groot voorbeeld heeft. Of de stap naar een vaste plek in het eerste elftal daadwerkelijk gaat lukken? Mo: “Waarom niet? De concurrentie is groot, maar ik ben nog jong. Elke kans die ik krijg, probeer ik met beide handen aan te pakken. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik wil een van de beste spelers worden.” Andoni twijfelt er niet over: “Mo gaat het maken.”