Ze stonden aan de basis van Eindhoven Rock City en waren de absolute pioniers van de Nederlandse punk. Ze deelden het podium met bands als The Damned, Fischer-Z en Iggy Pop, traden meerdere malen op in Paradiso en toerden door Scandinavië en Groot-Brittannië. Vijftig jaar later zijn ze terug van weggeweest: The Flyin’ Spiderz. Hoe dat klinkt, is zaterdag 22 augustus te horen tijdens het BlueSquare Festival op het Wilhelminaplein.
Door Marjolein van Hoof
De muziek van de Eindhovense punkpioniers blijkt een halve eeuw later nog altijd springlevend. Nummers van The Flyin’ Spiderz worden gebruikt in films en series. Zo is I’m Made Of Stone te horen in de Netflix-serie Dirty Lines en What To Do in de film Het land van Johan.
“Ons debuutalbum uit 1977 kun je nog steeds kopen op eBay. Voor 40 dollar, geloof ik”, vertelt gitarist Koos Cornelissen. “Dat het allemaal nog bestaat, daar ben ik misschien wel het meest trots op. Blijkbaar hebben we iets gemaakt dat de tand des tijds heeft doorstaan."
Samen met Guus Boers (zang) behoort hij tot de oorspronkelijke leden. Zij worden aangevuld door Erik Rooseboom (bas), Daan van der Vorst (drums) en Willem Winkelmolen (gitaar).
Willem ziet dat de muziek van toen opnieuw aansluit bij deze tijd. “De teksten zijn nog steeds actueel”, zegt hij. Guus, die de teksten schreef, knikt: “Neem I Need Room; dat gaat over woningnood. Dat probleem is alleen maar groter geworden. En Killin’ The City gaat over hoe een stad verandert en wordt afgebroken. Thema’s waar mensen nu ook mee bezig zijn.”
Koos: “Aan de andere kant: als we nu zingen I Wanna Be Used For Love, dan zie je het publiek kijken: Ja, ja, jij wel met die oude buik.”
De mannen lachen er hartelijk om. Koos: “Dat is het leuke van dit alles. Muziek is fun. Als het niet meer leuk is, dan moet je het niet meer doen.”
Comeback
De comeback van de Eindhovense punkers heeft alles te maken met een Nederpunkfestival, vorig jaar september in Paradiso. “We werden gevraagd om daar te spelen”, vertelt Guus. “Er stonden drie oudere en drie jongere bands op het podium. En het publiek was al even veelzijdig, van twintigers tot 60-plussers.”
Het smaakte naar meer. En dus hebben The Flyin’ Spiderz de draad weer opgepakt en repeteren ze sindsdien trouw elke week bij Burgers.
“Het was een kwestie van een half uurtje voordat alle luikjes weer openvielen. Oh ja, dat speelden we zo, en dat zo”, vertelt Koos. “Natuurlijk hebben we ons in al die jaren als muzikanten verder ontwikkeld. Het instrument beheers je nu beter, waardoor het nog lekkerder is om te spelen. Ik vind de muziek tegenwoordig wel bizar hard af en toe”, lacht hij.
Willem heeft waardering voor de originele bandleden. “Ze zijn allebei 70-plus, ik zal de leeftijd niet precies verklappen.” Koos: “Ik ben blij dat je niet 80-min zegt.” Willem lacht: “Hoe dan ook: die spirit zit er bij allebei nog in en dat vind ik mooi. En zij zijn de enigen die weten hoe die nummers vroeger live werden gespeeld. Dat leer je niet van een plaat, alleen maar van hen. Zij hebben het allemaal echt beleefd.”
Hoe het begon
Het avontuur van The Flyin’ Spiderz begint in 1975. “Al heetten we toen nog Syrius. We waren de huisband van café Heaven & Hell op het Stratumseind, van Alfons Puls”, vertelt Guus. “Elke vrijdag en zaterdag speelden we daar; gewoon op de grond, er was nog geen podium. We waren toen nog een pubrockband, speelden nummers van de Rolling Stones, The Beatles, Bowie... de kroeg liep helemaal vol.”
Koos: “Op een gegeven moment konden we ook bij studentencentrum AOR spelen. Dat wilde Alfons niet, dus dat deden we onder een andere naam: The Spiders.”
Het is platenman Pieter Meulenbroeks die potentie in de mannen ziet. “Hij stak ons in zwarte strakke broeken met een giletje en noemde ons The Flyin’ Spiderz. Hij droomde van een band in de stijl van The Flamin' Groovies.”
Zijn platenlabel gaat failliet nog voordat de eerste single verschijnt, maar dan is de trein al vertrokken. Koos: “Het was de tijd dat Iggy Pop op tv verscheen en de hele studio afbrak. Ineens sprak iedereen over punk. Platenmaatschappijen zochten zich scheel naar de eerste Nederlandse punkband. Wij dachten: als we onze muziek gewoon wat sneller spelen, dan is het al punk.”
Ommekeer
De ommekeer komt in 1977. “Pieter Meulenbroeks had geregeld dat we in het voorprogramma stonden van The Damned in Paradiso. Wow, wat een heftige band was dat! Het was één grote show”, straalt Guus en vertelt dan lachend: “Zelf kregen we niet zo’n goede recensie. Die jongens in die zwarte pakken denken dat het punk is als je That’s All Right Mama heel snel speelt, schreven ze.”
Voor Koos valt het kwartje kort daarna wanneer hij de Sex Pistols in de Effenaar ziet. "Ik dacht: Hé, met muziek kun je veel meer doen dan alleen maar goed spelen."
De band gooit het roer om. Guus schrijft eigen nummers en de muziek wordt rauwer, sneller en energieker. EMI tekent de groep en daarmee is The Flyin’ Spiderz de eerste Nederlandse punkgroep met een platencontract. In twee jaar tijd verschijnen de albums The Flyin' Spiderz (1977) en Let It Crawl (1978).
Grondleggers
Het maakt dat ze de grondleggers zijn van Eindhoven Rock City. “Niet bewust hoor”, zegt Koos. Willem: “Geen twijfel over mogelijk: na Peter Koelewijn waren jullie de eerste Eindhovense band die echt gas gaf."
Dat blijkt ook uit hun indrukwekkende cv. Zo staan ze acht keer in Paradiso in het voorprogramma van internationale punkbands als The Clash, Fischer-Z en Iggy Pop. Tussen neus en lippen door vertellen de mannen nog even dat Herman Brood ooit in hún voorprogramma stond.
En meer mooie anekdotes passeren de revue. “We hadden gespeeld in Groningen en moesten daarna door naar Hamburg. Tussendoor vloog ik nog even naar de studio in Londen om wat in te zingen.” Koos knikt: “Ik moest daar later ook heen om een gitaarsolo in te spelen. Het was hoog zomer. Ik stapte in Eindhoven in een klein vliegtuigje, vloog naar Engeland en op het einde van de dag zat ik alweer hier in de kroeg. ‘Waar ben jij geweest?’, vroegen ze. ‘Even in Londen.’ Dat soort dingen vergeet je nooit meer."
Geen stereotype punks
Het is vooral de punkmuziek die de mannen aanspreekt: “Niet zozeer de leefstijl, we waren geen krakers of zo”, zegt Guus. “Rock-‘n-roll waren we wel”, vindt Koos. “We hadden schijt aan alles. Het ene feest na het andere, en alles wat daarbij hoorde.”
Hun keuze voor punk levert soms ook confrontaties op. “De Rocking Rebels hadden een bloedhekel aan punks en kwamen ons regelmatig opzoeken”, vertelt Koos. “We moesten dan echt vluchten.” Guus: “Ik heb daardoor zelfs mijn oorlel uitgescheurd.”
In 1982 stopt het avontuur van The Flyin’ Spiderz. “Op een gegeven moment werd het steeds moeilijker en duurder. Door alle kosten voor de apparatuur en de techniek hield je er niks aan over. Toen zijn we maar gestopt.”
Thuiswedstrijd
Zaterdag 22 augustus wacht voor de band een thuiswedstrijd op het Wilhelminaplein. “We hebben echt een vette set gemaakt”, zegt Guus.
En daarna? De plannen reiken verder dan één optreden. Er staan nieuwe concerten op de agenda en ook nieuwe muziek wordt niet uitgesloten. “Ik loop over van de motivatie”, zegt Guus. “Ik zou best nog een nieuwe plaat willen maken.”
Willem en Koos glimlachen: “Wie weet.”
BlueSquare
Het BlueSquare Festival wordt zaterdag 22 en zondag 23 augustus gehouden op het Wilhelminaplein. Op beide dagen kun je vanaf 15.00 uur gratis genieten van tal van optredens. The Flyin’ Spiderz spelen op zaterdag om 19.00 uur. Kijk voor meer informatie op: www.cafewilhelmina.nl
