Hij speelde in tal van bands en nog altijd is Gerrit de Groot volop actief in de muziek. Vier tot vijf uur per dag speelt hij gitaar en zingt, want, zo zegt hij: “Het is toch een beetje topsport, je moet het bijhouden.” Nu deze Eindhovenaar 70 jaar is geworden, brengt hij voor het eerst een lp uit met eigen nummers. “Ik heb best veel te vertellen. De een doet dat met een boek, ik doe dat met muziek; dát is tenslotte mijn leven.”

Door Marjolein van Hoof

Al vanaf zijn vroegste herinnering speelt muziek een grote rol in het leven van Gerrit, dankzij zijn muzikale Indische familie. “Mijn ouders kwamen in december 1954 vanuit Indonesië met de boot naar Amsterdam, een maandje later werd ik geboren. Mijn moeder was in haar thuisland operazangeres en nu, op haar 91ste, kan ze nog steeds mooi zingen. Mijn vader speelde in Indonesië muziek voor de radio, samen met zijn broer. Én een keer met Anneke Grönloh, maar dat is heel lang geleden.”

Vanuit Amsterdam trok het gezin al vrij snel naar Brabant, naar het dorpje Zeelst waar de twee zussen van Gerrit werden geboren. “We waren de enige kleurlingen in de straat. Als je voorbij liep, dan gingen de gordijntjes bij de buren open om te gluren.”

Close harmony

Toen Gerrit 11 jaar was, verhuisden ze naar Eindhoven waar hij nog een broertje kreeg. De kinderen waren, net als hun ouders, gezegend met muzikaal talent. “Als we thuis een feestje hadden, dan zongen we samen close harmony en dat klonk fabelachtig goed. Ik dacht als kind dat iedereen kon zingen, maar dat is dus helemaal niet zo”, lacht hij.

In Eindhoven kwam het gezin in Woensel terecht. “Achter ons huis werd net de Kennedylaan aangelegd. We hebben nog op de zandhopen gespeeld”, herinnert Gerrit zich. In diezelfde periode begon hij ukelele te spelen, wat hij op zijn 13e verruilde voor gitaar. “Ik ging al heel snel nummers schrijven, maar de meeste zijn verloren gegaan door verhuizingen en zo.”

Warme herinneringen

Warme herinneringen heeft Gerrit aan zijn schooltijd op de hbs. “Mooiste tijd van mijn leven. We hadden een hele hechte vriendengroep en ik ontmoette daar andere muzikanten die later vrij bekend zijn geworden in Eindhoven: Jack Hustinx en Ed van Otterdijk bijvoorbeeld.” Terwijl deze mannen professioneel doorgingen in de muziek, kreeg Gerrit zijn eerste vaste baan bij het GAK. “De saaiste periode in mijn leven.”

Wel speelde hij in verschillende bands, zoals de popband Lotus en in de musical ‘De missvorming van Molly’ waarmee de Eindhovense Toneelgroep Proloog door het land trok.

Indiaan

Toen Gerrit een jaar of 30 was, werd hij beroepsmuzikant bij de band Ten Dance. “Een echt rock-‘n-roll leven: de verhalen uit die tijd kan ik je eigenlijk niet vertellen. Laten we zeggen: er was genoeg te beleven”, zegt hij met een knipoog. “Ik had heel lang haar en zag eruit als een indiaan: dat was een beetje mijn handelsmerk. We toerden rond in een oud roze busje, dat ding zag er niet uit! Iedereen in die band was wel een beetje losgeslagen, maar ze zijn allemaal op hun pootjes terechtgekomen, hoor.”

Op zijn 34ste besloot Gerrit het leven van beroepsmuzikant op te geven: “Uit gezond verstand. Ik dacht: als ik dit nog tien jaar doe, dan overleef ik het niet.”

Sinds die tijd had hij een ‘normale’ baan, zo werkte Gerrit jarenlang bij een advocatenkantoor. De muziek verdween echter nooit. Naast zijn baan zat hij in talloze bands. “Ik kan geen ‘nee’ zeggen, dat is mijn makke”, verklaart hij. Zo speelde Gerrit bij Survivors met Jack Hustinx, Gustav Riche met Guus Boers, HBO met Hanneke van den Boomen en de band MAAS met Ad Maas.

Kenmerkend

Vier jaar geleden ging Gerrit met pensioen: “Sindsdien leg ik me volledig toe op de muziek”. Nog altijd speelt hij in verschillende gezelschappen, zoals vanervenDeGroot (samen met Jeroen van Erven), Bluez Banditz, American Coast Experience, GLOWPROJECT én Red River Landing. Met die laatste band brengt hij zijn eerste lp uit met eigen nummers, die hij de afgelopen twee jaar heeft geschreven.

“Het zijn allemaal songs die kenmerkend zijn voor mijn leven: van de hippietijd tot nu. De sfeer van die verschillende periodes zit in de nummers. Voor mij is muziek een taal waarmee ik mijn leven beschrijf, het komt recht uit mijn hart.”

Footprint

Waarom geeft hij zijn eigen werk nu uit? “Domweg omdat ik 70 ben geworden”, zegt hij eerlijk. “Om mij heen zijn veel mensen weggevallen en je merkt dat je vriendenkring van vroeger steeds kleiner wordt. Ik dacht: als ik dan toch een keer ga, dan wil ik iets van een footprint achterlaten. Ik heb een vrij aparte manier van gitaarspelen: als ik nooit iets opneem, dan gaat dat verloren. Het geeft me een beetje gemoedsrust dat het allemaal niet voor niks is geweest”, knikt hij.

“Naarmate ik ouder word, besef ik steeds meer dat elke seconde telt. Een avondje op de bank zitten, vind ik moeilijk. Ik ben een heel rusteloos persoon eigenlijk. Mijn motto is dan ook: haal uit het leven wat erin zit. Je moet er wat van maken. En probeer een goed mens te zijn, óf te worden. Natuurlijk maken we allemaal fouten, ook ik, maar ik besef wel steeds meer: het enige wat echt van belang is, is dat anderen weten dat je een goed mens bent geweest.”

De nieuwe lp van Gerrit de Groot komt naar verwachting in het najaar uit. In aanloop daartoe verzorgt hij met de band Red River Landing een aantal try-outs. Op de hoogte blijven? Volg Gerrit op Facebook (@Idaho Korobase).