“De heide, de bossen, ik dacht dat ik het nooit meer zou zien.” Voor de 94-jarige Corrie Althusius is het inmiddels weer een vertrouwd beeld. Toch leek dat enkele jaren geleden onmogelijk. Na een herseninfarct raakte ze een groot deel van haar kracht kwijt. Zelfstandig fietsen zat er niet meer in. Tot ze kennismaakte met Fietsmaatjes.

Door Rob Weekers

“Ik was zo slap als een vaatdoek”, blikt Corrie terug. “In mijn hoofd was alles nog helder, maar mijn lichaam wilde niet mee.” Opgeven was geen optie. “Wat mij er bovenop heeft geholpen? Een ijzeren wil en een beetje geluk. Het móest.”

Corrie woont zelfstandig in Gestel en doet nog altijd haar eigen boodschappen en huishouden. In haar appartementencomplex ziet ze leeftijdsgenoten steeds minder buiten komen. “Dat vind ik verdrietig. Ik vroeg me af: moet ik ook zo eindigen?”

Wereld werd groter

Dankzij Fietsmaatjes kan ze weer de deur uit. Het initiatief koppelt mensen die niet meer zelfstandig kunnen fietsen aan een vrijwilliger. Samen trekken zij eropuit op een elektrische duofiets. Voor Corrie betekende dat niet alleen dat ze weer kon fietsen, maar ook dat haar wereld groter werd. “Ik kom weer buiten, zie de natuur en ontmoet mensen. Dat had ik niet meer verwacht.”

Die nieuwe vrijheid heeft ze voor een belangrijk deel te danken aan haar vaste fietsmaatje Harry Dijkstra. De 70-jarige Eindhovenaar ging vijf jaar geleden met pensioen en zocht een zinvolle manier om actief bezig te blijven. ”Ik fiets graag en als ik daarmee ook nog iemand anders kan helpen, dan is dat helemaal mooi”, zegt hij.

Eindje

Voor dit gesprek is het duo aangeschoven bij De Velosoof in de Steentjeskerk, de vaste uitvalsbasis van hun wekelijkse ritten. “De duofietsen staan in de voormalige kosterswoning”, legt Harry uit. Iedere woensdag haalt hij Corrie thuis op voor een tocht door Eindhoven en omgeving. “We zijn meestal zo’n drie uur onderweg en fietsen ongeveer 25 kilometer.”

Speciaal voor de fotograaf hebben ze een duofiets van stal gehaald, een van de vijf exemplaren waarover Fietsmaatjes beschikt, en die de naam ‘Eindje’ draagt. “Mooi ding hè?”, zegt Harry trots.

Voor Harry is het vrijwilligerswerk bij Fietsmaatjes inmiddels een vast onderdeel van zijn week geworden. “Je krijgt er ontzettend veel voor terug”, vertelt hij. “Niet in geld, maar in dankbaarheid. Het enthousiasme van Corrie werkt aanstekelijk. Je merkt hoeveel zo’n fietstocht voor iemand kan betekenen. Dat maakt het bijzonder om te doen.”

Eigen tempo

Als deelnemers van het eerste uur van Fietsmaatjes Eindhoven hebben Corrie en Harry een bijzondere band opgebouwd. Elke woensdag trekken ze er samen op uit op een elektrische duofiets, waarop ze naast elkaar zitten en ieder in hun eigen tempo kunnen meetrappen. “Alleen het sturen laat ik aan Harry over”, lacht Corrie. “In het begin moest ik daar wel even aan wennen.”

Onderweg is er altijd tijd voor een kop koffie of thee en een goed gesprek. “We praten over van alles en nog wat”, vertelt Corrie. “Als Fietsmaatjes er niet zou zijn? Ik moet er niet aan denken. Zolang het kan, blijf ik fietsen.” Even valt ze stil, waarna ze glimlacht: “Het is zo fijn om buiten te zijn, fietsen in de zon en de wind door je haren te voelen. Dankzij Fietsmaatjes leef ik weer.”

Nooit ziek!

Ook bij slecht weer blijft de fietsafspraak staan. “Behalve als we ziek zijn natuurlijk”, zegt Harry. “Ziek? Dat ben ik nooit!”, kaatst Corrie terug.

Door de wekelijkse fietstochten heeft de Eindhovense weer iets om naar uit te kijken. Bovendien komt ze op plekken waar ze anders niet snel meer zou komen. “Elke keer zie ik weer iets nieuws”, zegt ze. “Wat is Eindhoven veranderd in al die jaren. Vroeger zag je nauwelijks auto’s in de straat en kwam de melkboer nog met paard en wagen langs de deuren. Als ik nu langs al die nieuwe gebouwen en hoge woontorens fiets, kijk ik mijn ogen uit. Dat vind ik prachtig om te zien.”

IJsje eten

Favoriete bestemmingen hebben ze inmiddels genoeg. Het Wasven, het Henri Dunantpark en de Hut van Mie Pils in Waalre staan hoog op het lijstje. En in de zomer mag een bezoek aan de ijssalon van Corries kleindochter niet ontbreken. “Daar worden we altijd flink verwend”, zegt Harry lachend.

Onderweg worden ze regelmatig aangesproken door nieuwsgierige voorbijgangers. De opvallende duofiets trekt vaak bekijks. “Mensen zwaaien naar ons of wensen ons een fijne tocht”, vertelt Harry. “Dat maakt het extra gezellig.”

De wekelijkse fietstochten zijn inmiddels meer dan een uitje. Ze zijn een vast moment geworden om samen te genieten van de omgeving, de vrijheid en elkaars gezelschap. Terwijl de duofiets weer wordt teruggezet in de stalling, staat de volgende rit al vast. Woensdag stappen Corrie en Harry gewoon weer op. Zoals ze dat al meer dan een jaar doen. Corrie kijkt tevreden voor zich uit. “Er valt nog zoveel te zien!”

Fietsmaatjes Eindhoven ging in september 2025 van start, in navolging van het landelijke initiatief Fietsmaatjes. Gasten kunnen via een app of telefonisch een fietsrit reserveren. Een coördinator zorgt vervolgens voor een passende match met een vrijwilliger. Inmiddels trekken zo’n veertig koppels regelmatig samen op uit. De samenstellingen kunnen wisselen, al zijn er inmiddels ook veel vaste fietsmaatjes ontstaan. Een deel van de koppels heeft elkaar via de app gevonden. Een rit kost voor een gast 5 euro. Dat bedrag wordt gebruikt voor het onderhoud en de reparatie van de fietsen. Meer weten? Kijk dan op: fietsmaatjeseindhoven.nl