Generaties Eindhovenaren volgden hier hun eerste paardrijles en beleefden mooie tijden bij de zondagse buitenritten, de wedstrijden, de ponykampen, de feesten en nog veel meer. Maar na 98 jaar komt er een eind aan de roemrijke historie van de Eindhovense Manege aan de Roostenlaan, beter bekend als Manege Van de Pol. Met eerst nog op 14 juni een ‘knalfeest’ waarbij iedereen welkom is, en dan, op 1 juli, sluiten de deuren voorgoed.

Door Marjolein van Hoof

“Wat ik het meest ga missen? Nou gewoon: de mensen, de paarden, tja, mijn hele routine eigenlijk. Ik geef al 40 jaar rijles hier. Er zitten kinderen bij waarvan de ouders ook ooit in mijn les zijn begonnen. Ik ben hier opgegroeid en elke dag ben ik wel met de manege bezig. Het zal dus wel even wennen zijn”, knikt Trudy Vosters-Van de Pol.

Trudy werd 55 jaar geleden geboren als dochter van Cees van de Pol en Ali van den Broek en als jongere zus van Cees Jr. en Henk van de Pol (de bekende springruiter). De manege van haar ouders zat toen nog op de Herman Gorterlaan, de plek waar nu de drie waterbollen van Brabant Water staan. Een jaar later, in 1970 verhuisden ze naar de Roostenlaan. “Hier werd mijn broertje Bert-Jan geboren.”

Het gezin woonde bij de manege: “We hadden dus altijd kinderen om ons heen, dat was wel leuk. Lekker ravotten in de bossen”, glimlacht ze. Vader Cees gaf les, net als moeder Ali die bovendien – naast de zorg voor haar vier kinderen - ook nog de bar bestierde.

Angst

Van de paarden zelf moest de jonge Trudy weinig weten. “Nee, ik was er juist heel bang voor. Tot mijn zesde kwam ik nooit op stal. Ik ben wel gaan rijden, kreeg les van mijn tante Nel, maar ik had super veel schrik. Pas later, toen ik een jaar of 12 was, ging het beter. Als ik niet op een manege geboren zou zijn, was ik waarschijnlijk nooit paard gaan rijden”, geeft ze eerlijk toe.

Toen Trudy 15 jaar was, overleed haar vader plotseling op 55-jarige leeftijd. “Zijn zus Nel was net gestopt met lesgeven, dus er viel een enorm gat. Mijn broer Cees draaide bardiensten mee, mijn broer Henk zat al in het Nationaal Jeugdteam Springen en Bert-Jan was nog te jong om mee te helpen. Ik nam dus de lessen van mijn vader en tante over.”

Kinderen lesgeven vond Trudy direct leuk en is nog steeds iets wat ze ontzettend graag doet. “Ik snap als ze aanvankelijk bang zijn om te rijden, want dat ken ik van mezelf. Ik vind het heerlijk als ik ze over die angst heen kan helpen.”

Dat ze op haar 15e ook les moest geven aan volwassenen met veel ervaring, was andere koek: “Dat vond ik als ‘snotneus’ lastig. Dan voel je je wel klein, hoor! Dit vak was eerlijk gezegd niet mijn keuze. Door de omstandigheden ben ik die bak in geduwd. Het liefst wilde ik de opleiding tot dierenartsassistente volgen, maar dat is er nooit van gekomen.”

Politiepaarden

Tot 2016 was Manege Van de Pol tevens het onderkomen van politiepaarden. “Die hadden hier een eigen stal. Op zaterdagavond patrouilleerde de bereden politie op het Stratumseind. Als tiener mocht ik na het stappen nooit alleen naar huis fietsen, dus ik wachtte totdat zij om 05.00 uur klaar waren en dan gingen we samen terug naar de manege. Ik ging dus onder politiebegeleiding naar huis”, lacht Trudy.

Evenementen

Het was flink aanpakken voor moeder Ali en dochter Trudy. “We wisten niet beter en we vulden elkaar goed aan.”

Het waren de hoogtijdagen met twee lessen ’s middags en drie lessen ’s avonds. En dan waren er nog de vele extra activiteiten, zoals de buitenritten op zondagochtend, de grote ponyconcoursen waar kinderen van heinde en verre aan deelnamen, de roemruchte carnavals- en sinterklaaswedstrijden, de dagtochten naar Eersel en Leende en uiteraard de vele feesten, zoals het Midzomernachtfeest. “Dan was het hier bomvol”, glimlacht Trudy.

Zelf was ze een van de drijvende krachten achter de evenementen, met name het jaarlijkse ponykamp in juli. “Met z’n allen sliepen we hierachter in een grote tent. We hielden droppings, springlesjes en behendigheidswedstrijden. En dan ’s avonds marshmallows roosteren en zo. Dit jaar houden we in mei nog één keer een ponykamp.”

Ouderwets streng

In de loop der jaren is er veel veranderd. Zo had Manege Van de Pol vroeger alleen paarden en nog geen pony’s zoals tegenwoordig. “En mijn vader en moeder gaven ouderwets streng les. Mijn vader Cees deed dat standaard in zijn rijjasje, laarzen en met een grote zweep in zijn hand. Bij het buiten rijden moesten mensen bij hem zeker niet gaan kwalleballen. En ook mijn moeder Ali was van de regels. Op de juiste manier afstappen, bijvoorbeeld. Deed je dat niet, dan moest je drie keer opnieuw op- en afstappen. Mijn moeder wordt binnenkort 90 en vorig jaar gaf ze weer eens een keer les. De klanten dachten direct: Oei, nou moeten we aan de bak. Ze vonden het heel leuk, maar hadden ook wel een beetje schrik”, grinnikt Trudy.

“Tegenwoordig is het allemaal wat gemoedelijker, denk ik. Kinderen mogen nu ook helpen met het poetsen van de paarden, dat was vroeger echt niet zo.”

Overname

In 1999 namen Bert-Jan van de Pol en zijn toenmalige vrouw Judith Couwenberg de manege over. Toen zij later uit elkaar gingen, besloot Judith toch in haar eentje het beheer op zich te nemen. “Zij is en blijft mijn schoonzus. We hebben altijd heel fijn samengewerkt. Het klikt gewoon”, glimlacht Trudy.

In 2019 gaf Judith aan dat ze wilde stoppen. Trudy: “Het was onduidelijk wie het zou overnemen en een aantal pensiongasten besloot al op zoek te gaan naar een andere locatie. Mijn broer Henk ging de exploitatie doen: dat wilde hij eigenlijk niet, maar vond het zonde als de manege uit de familie zou verdwijnen. De leegloop stopte en de manege krabbelde weer een beetje op, totdat corona kwam.”

Failliet

In 2023 ging de manege failliet. Gelukkig kwam er, opnieuw met hulp van Judith, een doorstart met de stichting Exploitatie Eindhovense Manege. Toch blijkt nu dat het financieel niet haalbaar is om open te blijven.

“We hebben geen horeca meer; dat heeft ook geen zin. Sinds corona gaan mensen na de les direct naar huis, terwijl vroeger iedereen aan de bar bleef hangen. Voor ons waren dat hele belangrijke inkomsten. Daarnaast is het moeilijk om aan instructeurs te komen voor beginnerslessen, en ook het vinden van geschikte pony’s en paarden voor beginners is lastig. Die zijn heel erg schaars. We hebben veel oude paarden met mankementen. Zij mogen maar een uurtje lopen en hebben medicijnen en speciaal voedsel nodig. Dat is niet rendabel: elke maand moet er geld bij. Gelukkig hebben we voor alle paarden en pony’s een goed nieuw onderkomen gevonden.”

De Eindhovense Manege heeft geen andere keuze dan de deuren te sluiten. “Dat is heel moeilijk; niet alleen voor mij, maar natuurlijk ook voor mijn moeder en de rest van de familie. Ze snappen het, maar het is na zoveel jaar wel slikken. Zeker als straks de boel plat gaat.”

Er zijn plannen om op de plek van de manege in 2026 padelbanen aan te leggen en camperplaatsen. Wat overblijft, zijn dus vooral heel veel mooie herinneringen. En die worden opgehaald tijdens het Knalfeest op zaterdag 14 juni waarbij oud-leden welkom zijn en iedereen die iets met de manege heeft. De toegang is gratis (de drank niet). Wil je hierbij aanwezig zijn? Meld je dan vooraf aan via e-mail: feest@eindhovensemanege.nl