Ik ben net terug van vakantie. Na die dramatische nederlaag tegen Marokko had ik acuut ons land verlaten en sindsdien geen krant meer opengeslagen. Maar bij thuiskomst las ik tot mijn stomme verbazing het nieuws: we hebben een nieuwe bondscoach! En wat voor een. KNVB-directeur Nigel de Jong zocht blijkbaar naar diversiteit en inclusiviteit binnen de polder, en dan is deze man zowat de ideale keuze. Het is namelijk een rasechte buitenlander geworden! Dat is natuurlijk nóg diverser dan een Nederlander met buitenlandse roots. Bovendien spreekt hij geen woord Nederlands, dus dat zijn direct maximale inclusiviteitspunten voor iemand met een taalachterstand.

Dachten we aanvankelijk even een Spanjool als Roberto Martínez te krijgen, wordt het toch een andere Spanjool: niemand minder dan Cruijffiaan Xavi Hernández volgt Koeman op. Ach ja, slechter dan kabbelvoetbalkoning Ronald Koeman kon het haast ook niet worden.

Xavi mag Oranje nu het heilige tiki-taka-voetbal gaan bijbrengen, puur omdat hij daar als speler zo vreselijk goed in was. Het is in elk geval een grote naam ondanks dat het maar vier letters zijn, en godzijdank geen Michael Reiziger. Die kan nu definitief op vakantie en is zodoende alsnog een reiziger, haha. Jammer wel, want bij Michael hadden we vanaf de derde ring tenminste nog vlekkeloos kunnen liplezen wat de tactiek was.

Ik heb overigens niks tegen Spanjaarden. ‘De ko-ho-ho-ning van Hispanje heb ik altijd geëerd’, dat staat niet voor niets al eeuwen in ons volkslied. Die zin zal Xavi straks tijdens de interlands ongetwijfeld keihard meezingen. Of onze miljonairs eerst Spaans moeten leren of dat Frenkie de vaste tolk wordt, moeten we nog even afwachten. Maar als Louis van Gaal destijds steenkolen-Spaans kon praten in Barcelona, dan kan Xavi nu ook wel het koeterwaals-Nederlands aanleren.

Binnen de selectie heerst in elk geval grote emotie. Xavi Simons – is hij nou eigenlijk naar hem vernoemd? – moest naar verluidt zelfs hardop huilen toen hij vernam dat zijn naamgenoot de baas werd. Maar goed, die huilt eigenlijk altijd wel een beetje. Simons staat er in elk geval meteen lekker op, en ook de zoon van Wesley Sneijder kan binnenkort vast een uitnodiging verwachten. Dat belooft wat voor de toekomst. Tijdens de bloedhete drinkpauzes op het komende WK schenken we voortaan waarschijnlijk ijskoude Sangria in plaats van water.

Ik zie dit hele Spaanse trainersexperiment dan ook vooral als een soort late herstelbetaling voor de Tachtigjarige Oorlog en de Spaanse overheersing. Sterker nog, ik voorspel nu alvast de WK-finale van 2030, waarin Nederland speelt tegen thuisland Spanje. Let op mijn woorden: bij een 0-0 stand in de allerlaatste minuut haalt Xavi plotseling zes spelers van Oranje van het veld, waardoor Nederland alsnog smadelijk met 4-0 verliest en Xavi na het laatste fluitsignaal dolblij door de selectie van Spanje wordt gejonast. Neem dat beeld alvast maar in u op. Met Iniesta en Arjen Robben als zijn assistenten, en Iker Casillas als keeperstrainer is de grap straks helemaal compleet. Maar tot die tijd roepen we vol chauvinisme: Vamos Xavi, we worden wereldkampioen!