Muggen verdienen een knieschot. Ik zeg dat gewoon. Hebben muggen wel knieën vraag ik me nu af? Bloed verziekend irritant zijn ze, die mislukte wespen met anorexia. Het zijn nutteloze parasieten die op niks anders uit zijn dan mijn leven tot een hel te maken. Maatschappij-ontwrichtende, egoïstische, gevleugelde überschoften zijn het. Dit is pure terreur tegen de mensheid. Zo, dat is er uit!
Met name ik ben het doelwit namelijk. Midden in de nacht, vlak voordat ik in slaap val, voeren ze als een duikbommenwerper charges uit op mijn hoofd. Idioten! Dat gezoem – die hoge frequentie rond je oor – kan een weldenkend mens binnen tien minuten veranderen in een moordlustige, gewetenloze psychopaat. Je ligt in het donker doelloos naar de lucht te slaan als een doorgedraaide scherpschutter, terwijl dat rotbeest je ondertussen al drie keer in je arm heeft gestoken. Vorig jaar had ik van iedere beet een bult ter grootte van een A-cup! Noach had die klerebeesten destijds gewoon moeten weigeren op zijn ark.
Maar hoe win je deze psychologische oorlogsvoering in de slaapkamer? Een mug reageert in 20 milliseconden, een nuchter mens pas na 250. Dus gooien we de hele trukendoos open. Ik heb inmiddels álles bij elkaar gezet. Mijn slaapkamer is een oorlogsgebied. Ik heb een fortuin uitgegeven aan een muskietennet van 2 bij 2 meter. Maar een klamboe alleen is voor amateurs. Ik lig daar volledig aangekleed in een soort burcht, compleet ingesmeerd met homeopathische Ledum D30, terwijl ik mezelf overgiet met citroenzuur en liters koffie drink. Om de geur van zweetvoeten en bier – waar natuurkundigen van beweren dat muggen daar op vallen – te verbloemen, vreet ik me overdag scheel aan uien en rauwe knoflook. Soms lijkt het alsof je met de Amercentrale zit te praten als ik uitadem.
Buiten de klamboe hangen plastic flessen met zoete rotzooi en schoteltjes pindakaas met AH-huismerk augurk. Aan het voeteneind loeit een ventilator op standje orkaan om hun landingsbaan te verstoren, waardoor ik de volgende dag weliswaar rillend van de spierpijn moet kruipen, maar alles voor de goede zaak. Aan het plafond hangen geen lampen, maar kolonies spinnen die ik bewust tolereer. En als er toch eentje doorbreekt dan rol ik achteloos een gebruikte handdoek in de lengte op, vouw hem dubbel en: PATS!
Vallen zetten, horren plaatsen, het helpt allemaal half. Dus heren, luister naar mijn ultieme, biologische slotconclusie: neem een vrouw! Dat is de ultieme win-win tip. Ten eerste heeft zij eindelijk haar gedroomde prinsessenbed met die klamboe. Zorg er voor dat je een vrouw vindt die niet vanachter het fornuis roept: ‘Geen muggen doodslaan op een witte muur!’ Ze zijn zeldzaam, ik weet het. Maar de échte tip voor de nachtelijke uren? Zodra ze diep in slaap is, trek je heel voorzichtig de deken van je wederhelft af. Een fiets zonder slot wordt immers ook sneller gejat. Je moet gewoon zorgen dat je een partner hebt die ze he-le-maal lek prikken, zodat jij de volgende ochtend brandschoon en jeukvrij uit je bed stapt. Egoïstisch? Welnee. We blijven lachen!
