Ik vond het al een vreemd gezicht: geparkeerde auto’s op de middenberm van de vernieuwde Leenderweg. Tegelijkertijd dacht ik dat het wel een slimme oplossing was voor al die chauffeurs die wegens ruimtegebrek hun auto nu wel vlakbij hun huis of te bezoeken winkel konden plaatsen. De pret was echter van korte duur, want nu is er een bord verboden te parkeren geplaatst.

Wat ik me afvraag is: wie heeft het ontwerp gemaakt van deze straat? Was er niemand zo slim om te opperen dat de speciale middenstrook uitnodigde om er je auto op te parkeren? Blijkbaar dus niet. Het ontwerp zal wel weer prachtig hebben uitgezien op een beeldscherm, maar niet getoetst zijn aan de praktijk.

Overigens is het nog steeds een grote verkeerspuinhoop op de rondweg waar kruisingen met grote betonblokken zijn afgezet en je af en toe het idee hebt dat je inderdaad ‘via Rome naar Parijs’ moet rijden om op de plek van bestemming te komen.

Iets heel anders nu. Op 15 juli was het 30 jaar geleden dat in Eindhoven de vreselijke ramp met het militaire vrachtvliegtuig Hercules plaatsvond. Bij de ramp stierven 34 van de 41 inzittenden, leden van het fanfarekorps van de Koninklijke Landmacht. Ik herinner me die dag nog goed. Ik woonde destijds vlakbij de brandweerkazerne op de Edenstraat en verbaasde me over de vele brandweerauto’s die uitrukten gevolgd door met sirene loeiende ambulances. Het militaire vliegtuig was naast de landingsbaan terecht gekomen en had vlam gevat. Wat de reddingswerkers niet wisten, was dat in het ruim van dit vliegtuig het fanfarekorps zat. Zij concentreerden zich op het blussen van de brand en er was geen dringende reden om de deuren van het transportgedeelte van het vliegtuig te openen. Toen dat uiteindelijk wel gebeurde, was het voor veel slachtoffers al te laat.

Veel kritiek kwam later op het adres van toenmalig burgemeester Rein Welschen, die niet meteen maar wel de volgende dag zijn vakantie in Frankrijk moest onderbreken. Tijdens de persconferentie een dag na de ramp suggereerde Welschen dat ook al hadden de hulpverleners eerder de deuren van het vliegtuig geopend, dan nog hadden de leden van de fanfare geen overlevingskansen gehad. Volgens hem zouden de vrijgekomen gassen en de hitte al na een beperkt aantal minuten fatale gevolgen hadden gehad. Nog steeds doet deze inmiddels omstreden uitspraak de familie van de overledenen veel pijn. Cruciale fout bij de gehele reddingsoperatie was natuurlijk dat het bij de hulpdiensten niet bekend was dat er in het ruim van het vliegtuig zoveel mensen zaten. Dertig jaar na dato blijft 15 juli 1996, de dag waarop een vrolijk gestemd fanfarekorps hun succesvolle optreden in Italië wilde afsluiten, een niet uit te wissen verschrikking. Allen bij dit drama betrokken nabestaanden en overlevenden wens ik al het goede. Ik leef met ze mee.

Dorothée Foole

Reageren? info@eindhovenwinkel.nl