Afbeelding

Onbetaalbaar geluk

Algemeen

Mijn dochter houdt van reclamefolders. Wekelijks bladert ze met mama (ze heeft het niet van een vreemde) door alle brochures die in de brievenbus vallen. En afgelopen week had ik het genoegen om mama een keer te vervangen tijdens haar wekelijkse ritueel. 

Ze is niet zo bezig met het vragen om spullen of speelgoed. Ze vindt het vooral leuk om plaatjes te kijken en te tekenen. Maar afgelopen week kwam daar verandering in toen ze een zwembadje tegenkwam in een van de brochures. En eerlijk is eerlijk, hij zag er leuk uit en was ook nog scherp geprijsd. Met veel kleuren, een glijbaantje en een watersproeier, een schot in de roos. Precies zo’n artikel waar ze per filiaal er slechts een paar van geleverd krijgen, waardoor ze klanten tegen beter weten in de winkel intrekken.
Normaal is het onbegonnen werk om zo’n koopje op de kop te tikken. Mijn vrouw en ik zijn namelijk doordeweeks, door onze banen, niet echt in de gelegenheid om er snel bij te zijn. Omdat er nu en komende tijd veel in mijn leven verandert betekent het ook dat ik steeds meer ruimte in mijn agenda krijg om andere dingen te doen. Haar enthousiasme voor het badje was zo groot dat ik besloot om er een speciale ‘vader-dochter missie’ van te maken. Hoe zorgen we ervoor dat we als eerste zijn om dit koopje te bemachtigen?
Ik had de woensdagochtend gereserveerd om samen vroeg op pad te gaan. We moesten even doorzetten, maar na drie filialen was onze missie geslaagd! De lach op haar gezicht en haar enthousiasme waren onbetaalbaar. Ik werd gelukkig van haar geluk. Daarna zijn we samen nog boodschappen gaan doen, waar ik toevallig nog een paar actieve buurtbewoners tegen het lijf liep. Het badje staat inmiddels, in de doos, als trofee in de woonkamer en mag absoluut niet worden opgeruimd. Mijn kleine meid, wat wordt ze groot. De afgelopen week was ik meer papa en minder wethouder en dat voelde heel erg goed.

Yasin Torunoglu

Zeg maar Yasin