Pieter Flamink geeft tekst en uit;eg over de werking van een weefgetouw. FOTO: Rob Weekers.
Pieter Flamink geeft tekst en uit;eg over de werking van een weefgetouw. FOTO: Rob Weekers. (Foto: Rob Weekers)

Weverijmuseum maakt inhaalslag

  Cultuur

Blij en trots. Dat zijn de drijvende krachten achter het Weverijmuseum in Geldrop. Na een ingrijpende verbouwing opende het museum afgelopen week weer zijn deuren. Resultaat: een flinke upgrade, met nieuwe filmzalen, een interactie infowand, en een gigantische fraai gestileerde garenklos als blikvanger.

GELDROP - Het museum is gevestigd in de vroegere Wollenstoffenfabriek A. van den Heuvel en Zoon, bij de Kleine Dommel. "Een prachtige plek voor ons museum", zeggen pr-man Gerbrand Leffers en algemeen directeur Pieter Flamink. "We krijgen bezoekers uit heet hele land over de vloer." De officiële opening van het museum laat nog op zich wachten. Het was de bedoeling dat het in ere herstelde waterrad, dat in vroeger tijdens machines aandreef, ook bij het museum zou worden betrokken, maar daar moet nog aan worden gewerkt.

Vrijwilligers
Het Weverijmuseum kan rekenen op flink wat vrijwilligers. Een aantal van hen -mensen die hun sporen hebben verdiend in de textielindustrie- is ieder weekeinde en op woensdagen aanwezig om tekst en uitleg te geven, én om een van de talloze oude weefmachines in werking te zetten. Dat blijkt een complexe aangelegenheid. "Een uitstervend ras", zeggen Leffers en Flamink.

"Natuurlijk hopen we dat deze mensen nog lang actief zullen blijven, maar met de blik op de toekomst gericht, hebben we deze renovatie hebben we een inhaalslag gemaakt. Vandaar dat we ervoor gekozen hebben ons museum flink te moderniseren." De eerste reacties van bezoekers stemmen tot tevredenheid. "Jongeren vinden het geweldig!" Waarvan akte als vrijwilliger Henk van de Kerkhof de werking van een weefgetouw demonstreert aan twee jonge meisjes. "Wow, dat maakt veel lawaai."

Indrukwekkend
Geldrop kent een lange en indrukkende geschiedenis als het gaat om textielnijverheid en -industrie, die teruggaat naar einde van de zeventiende eeuw. Hoe zou Geldrop er hebben uitgezien zonder haar textielverleden? "In ieder geval een stuk kleiner", zeggen Flamink en Leffers. Wat rest aan het roemruchte verleden zijn statige de herenhuizen van de textielbaronnen, en straatnamen die verwijzen naar de textielindustrie.

"We houden hier het textielverleden van Geldrop in ere. Met al die de oude machines hebben we voor Nederland een unieke collectie. Ook de mensen die werkzaam zijn geweest in de textielindustrie komen aan bod. De textielfabrikanten genoten een flinke welvaart, de arbeiders moesten vaak lang werken voor een karig loon. Ook dat laten we zien."

www.weverijmuseum.nl

Meer berichten




Shopbox