Peter Buddemeijer vertelt gepassioneerd over zijn oorlogservaringen. (Foto: Ingrid van Zummere).
Peter Buddemeijer vertelt gepassioneerd over zijn oorlogservaringen. (Foto: Ingrid van Zummere). (Foto: )

Project in Mijn Buurt maakt indruk: 'Soms vloeide er een traantje'

Leren door te ontmoeten. En leren van het verleden. Kinderen van basisschool De Hasselbraam in Eindhoven zijn de afgelopen weken op bezoek geweest bij acht Eindhovenaren die de Tweede Wereldoorlog bewust hebben meegemaakt. (Door Rob Weekers)

EINDHOVEN - Oorlog in Mijn Buurt, zo heet het educatieve project van de gelijknamige stichting dat in navolging van andere steden ook in Eindhoven werd uitgerold. "Soms vloeide er een traantje, kwamen de herinneringen weer boven", zegt Ingrid van Zummeren, die het project in Eindhoven handen en voeten gaf. De leerlingen kregen eerst vijf gastlessen talentontwikkeling en oorlogsgeschiedenis en namen vervolgens een interview af bij een oudere die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de buurt woonde.

En dat leverde mooie ontmoetingen op. Zoals die met Peter Buddemeijer uit Eindhoven, die nog heldere herinneringen heeft aan de oorlog die hij als 4-jarig jongetje meemaakte. De leerlingen van de Hasselbraam hangen dan ook aan zijn lippen als Buddemeijer zijn herinneringen opdist. Grote indruk maakte het zogeheten Sinterklaasbombardement, op 6 december 1942: een bombardement van de Britten op de Philipsfabriek, bedoeld om de productie van onder andere radio-onderdelen voor de Duitse bezetter lam te leggen. "En toen ineens brak de hel los. Honderden vliegtuigen, vlogen over. Ze kwamen Philips bombarderen. En wij stonden daar, met onze neus tegen Philips aan. De bommen die de Engelsen gooiden waren fosforbommen. Ik heb verschrikkelijke dingen gezien. Mensen die dood lagen op straat. Heel de Harmoniestraat was plat, alle huizen weg. Allemaal rook, vuur en brand."

Een andere deelnemer aan het project, Inge van den Broek, is tijdens de oorlog haar beste vriendinnetje Ineke verloren. Even voordat een luchtalarm ging, speelde het vriendinnetje nog bij haar. Ze moest snel naar huis. Inges moeder wilde haar eerst niet laten gaan maar Ineke wilde perse. Inges moeder heeft dat heel erg gevonden achteraf. Had ze haar niet laten gaan dan leefde ze nu nog. Het is de kinderen duidelijk geworden dat de oorlog hoe dan ook ingrijpend is, maar ook invloed heeft op de keuzes waarvoor je wordt gesteld. Zo wordt de vertaalslag gemaakt naar de wereld van alledag. "Kinderen die zien dat een ander wordt gepest, vanwege een brilletje of zo. Wat doe je dan? Zeg je er iets van, of laat je het gebeuren", legt Van Zummeren uit.

Peter Buddemeijer heeft een paar jaar geleden een hersenbloeding gehad en kan daardoor moeilijk zijn tranen inhouden. "Maar dat is helemaal niet erg. We kunnen veel van zijn verhaal leren. Over de oorlog maar ook over hoe je kwetsbaar en sterk tegelijk kan zijn", zegt Van Zummeren. "We zouden dit project ook bij andere scholen willen uitrollen, maar daarvoor hebben we wel de medewerking nodig van de gemeente."

Interesse in het project? ivz@3rdeye.nl

Meer berichten