Wijkverpleegkundige Sandra van Zeeland (31) doet haar verhaal. "Mijn kwaliteiten worden gezien en ik krijg kansen." (Foto: Sis Huiskamp).
Wijkverpleegkundige Sandra van Zeeland (31) doet haar verhaal. "Mijn kwaliteiten worden gezien en ik krijg kansen." (Foto: Sis Huiskamp). (Foto: )

'Bedankt hè zuster, fijn dat je er was'

"Gek eigenlijk, mijn moeder werkte in een supermarkt en mijn vader zat in de woningbouw. Toch ik wist al vroeg dat ik verpleegkundige wilde worden."

EINDHOVEN - Sandra van Zeeland (31) praat niet alleen met woorden, maar ook met haar handen. Enthousiast en gebarend vertelt ze over haar werk als wijkverpleegkundige bij Vitalis Wijkzorg in Berckelhof. Na de Havo deed ze HBO-V. Ze begon bij Fontys en maakte het af bij de HAN in Nijmegen. Ze had tijdens de opleiding een bijbaan in de thuiszorg in Veghel. Na haar afstuderen kreeg ze een vaste baan aangeboden in de thuiszorg. In 2017 is ze begonnen als wijkverpleegkundige bij Vitalis. Sandra: "Deze organisatie past goed bij me. Hier heeft men oog voor de medewerkers. Mijn kwaliteiten worden gezien en ik krijg kansen. Er zijn altijd mogelijkheden om cursussen of opleidingen te volgen. Alleen al om dat te weten, vind ik heel fijn."

Sandra's werk bestaat voor twee dagen per week uit zorg voor haar klanten. "Dat vind ik zo leuk. Het is fantastisch om een band met mensen op te bouwen, iets voor ze te betekenen. Je geeft veel en je krijgt veel terug. Ik geloof niet dat er een andere baan bestaat waar je zo vaak te horen krijgt 'wat fijn dat je er was.' Je ondersteunt hen bij iets dat ze zelf niet meer kunnen." De ongeveer zestig thuiszorgcliënten wonen zelfstandig, in een appartement in Berckelhof of in de wijk. "Op rollatorafstand van Berckelhof. Mensen kunnen hier deelnemen aan allerlei activiteiten." Sandra en haar collega Maikel en hun zorgteam helpen deze mensen omdat zij bijvoorbeeld zichzelf niet meer kunnen wassen of aankleden. Maar zij kunnen nog wel verantwoord zelfstandig wonen. "Ze doen gewoon zelf de deur open als je aanbelt. Wij lopen niet zomaar naar binnen met een sleutel."

Sandra is leergierig en doet er veel dingen naast. Een groot deel van haar werktijd als wijkverpleegkundige is ze de spil tussen de werkvloer en andere lagen in de organisatie. "Ik voer veel gesprekken en neem deel aan overleggen op beleidsniveau. Zo zijn er systemen geïmplementeerd, zoals het cliëntendossier. Met gebruikers evalueren we hoe het werkt. Wat loopt goed, wat kan beter? Er is zoveel te regelen in de zorg. Ik heb contact met transferverpleegkundigen en we starten de zorg op voor mensen die uit het ziekenhuis komen. Daarnaast is het fijn om leerlingen te begeleiden. Het mooie is dat ik alles samen met mijn team doe."

Gelukkig heeft Sandra naast haar werk ook nog tijd om dingen te ondernemen met haar partner of haar vriendinnen. "Ik ben een echte doener", zegt ze, maar dat heeft ze al duidelijk gemaakt. Sandra houdt van sporten en wandelen, maar ook kijkt ze graag series en houdt ze van lezen. Sinds de dood van haar hond komt van wandelen minder terecht. "Daarom denken we weer aan een pup." Haar ogen glinsteren.

"Weet je, zorg is gewoon het mooiste vak. Het is dynamisch; de regels veranderen continu. En als een zorgverzekeraar zegt dat iets niet kan, dan gebeurt het niet. Dus ja, er is bureaucratie. Toch proberen we ons werk waar mogelijk te doen op de manier die de klant wil, ondanks de regels van overheid, zorginspectie, CIZ of verzekeraars. Je kunt in de zorg veel voor je medemens doen. Elke dag ga ik met plezier naar mijn werk. Ik geniet ervan."

Meer berichten