Afbeelding

De zeven vinkjes

Algemeen

In onderhandelingen ben ik scherp op de bedoeling en kan ik daar lastig compromissen op sluiten. Ik sta erom bekend dat ik in samenwerkingen de scherpte op zoek en niet de makkelijkste onderhandelingspartner ben. In mijn reflecties was ik vervolgens op zoek naar de reden waarom ik een andere onderhandelingsstijl had dan mijn mede onderhandelaars.

 Ik voelde me soms onbegrepen en daardoor in sommige omgevingen ook niet thuis. Afgelopen week werd het mij ineens duidelijk waardoor het komt. Ik probeer meer discussieavonden te bezoeken en lezingen bij te wonen. Zo ook de lezing van schrijver Joris Luyendijk. Hij kwam vertellen over zijn boek ‘De zeven vinkjes’. Het boek gaat over mannen die een vinkje kunnen zetten achter zeven kenmerken, waardoor een succesvolle levensloop bijna gegarandeerd is. Naast het feit dat het man zijn een belangrijke bepaler is voor succes, moet je minstens een hoogopgeleide ouder hebben die in Nederland geboren is en via vwo een universitaire opleiding afronden. Tijdens zijn lezing gaf Luyendijk het voorbeeld over mensen die onrechtvaardigheid ervaren versus mensen die onrechtvaardigheid als vraagstuk willen oplossen. Iemand die dit dagelijks meemaakt gaat op een andere manier de discussie aan dan iemand die het nog nooit heeft meegemaakt.

Het was een verklaring voor een van mijn belangrijkste worstelingen als wethouder. Sommigen zijn dus gewend om volgens de zeven vinkjes normen met elkaar te communiceren en dat maakte dat ik dus als scherp werd ervaren. Want voor mij is bijvoorbeeld een tekort aan woningen geen vraagstuk, het is de realiteit waar ik dagelijks in mijn (privé-)omgeving mee word geconfronteerd. En deze emotie neem ik mee aan tafel, omdat ik het belangrijk vindt om dichtbij jezelf te blijven. Het werd voor mij duidelijk dat we soms vanuit andere wereldbeelden met elkaar communiceren en de uitdaging is om elkaar wel te blijven opzoeken.

Yasin Torunoglu

Zeg maar Yasin