<p>Jort Jacobs: &#39;Ik zou wel willen weten welk kindje mijn haar krijgt.&#39; (Foto: Rob Weekers).</p>

Jort Jacobs: 'Ik zou wel willen weten welk kindje mijn haar krijgt.' (Foto: Rob Weekers).

Lange lokken voor het goede doel

EINDHOVEN - “Nee, ik ben een jongen!” Jort Jacobs uit Eindhoven is een vrolijke knul van 11 jaar, en kijkt er niet meer van op als mensen denken dat hij een meisje is. Jort snapt best dat zijn lange blonde haar mensen op het verkeerde been kan zetten. Maakt hem weinig uit. De jonge Eindhovenaar is bezig met een missie: nu zijn haar lang genoeg is, mag het er eindelijk af en vindt het zijn bestemming bij Haarwensen, een stichting die gratis haarwerken maakt voor zieke kinderen. (Door Rob Weekers)

Jort hoopt dat meer kinderen zijn voorbeeld volgen. “Misschien inspireer ik wel mensen”, klinkt het. Morgen (donderdag) is er een afspraak bij de kapper. Dan gaat de schaar in de blonde lokken van Jort. “Om kwart voor vier”, zegt Jort. Nu de laatste uren van zijn lange coup in zicht zijn, kan de tijd voor hem niet snel genoeg gaan. Een vakantie in Spanje lonkt, en met lekker weer op komst is een kort koppie wel zo fijn. 34 centimeter meet het haar van Jort nu. Drie jaar heeft het gekost om zo lang te krijgen. “Er komt ongeveer een centimeter per maand bij”, rekent Jort voor.

Plan

Het bezoek aan de kapper moet overigens wel volgens een plan. Van het haar van Jort worden staartjes gemaakt. Dan wordt het, eenmaal geknipt, gevlochten. Die staartjes gaan vervolgens mee naar huis, en worden in een envelop gedaan die beschikbaar is gesteld door de stichting Haarwensen. “Ik zou wel willen weten welk kindje mijn haar krijgt”, zegt Jort. “Dat zouden er wel eens meer dan één kunnen zijn”, zegt moeder Hedwich. “Voor één pruik is het haar van vijf donateurs nodig. Het haar dat de stichting ontvangt wordt verzameld en op kleur gesorteerd. En dan duurt het ongeveer vijf weken voordat een pruik klaar is.”

Met zijn lange blonde lokken is het niet verwonderlijk dat mensen denken dat Jort een meisje is. “Dat gebeurt vaker wel dan niet”, zegt vader Joep. “Maar Jort trekt zich er niks van aan, dat vind ik wel stoer van ‘m.” Jort: “Mijn klasgenootjes zijn er al inmiddels aan gewend. Ik word er ook niet mee geplaagd of zo.” Zijn opa vond het lange haar bij zijn kleinzoon maar niks. “Totdat ik vertelde dat ik mijn haar liet staan voor het goede doel, toen was het geen probleem meer”, lacht Jort. Moeder Hedwich is trots op haar zoon. “Hij heeft het toch maar mooi drie jaar volgehouden. In het begin was ik wel een beetje sceptisch. Het zal best wennen zijn om Jort straks met kort haar te zien.”

“Het  gaat vanzelf, ik heb er niet veel voor hoeven doen”, relativeert Jort. “Da’s niet helemaal waar”, werpt moeder Hedwich tegen. “We hebben voor Jort anti-klitshampoo gekocht.” En dan bedenkt Jort dat hij ‘s ochtends toch wel wat extra minuten kwijt is om zijn haar in model te brengen. “Een gedoe, daar ben ik straks lekker vanaf. Net als van het dragen van een haarband tijdens het hockey. Daar heb ik eigenlijk het meeste een hekel aan”, blikt hij terug. “Hoewel, mijn haar in een knotje is nog erger.”

www.haarstichting.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden