Nog enkele dagen en dan valt het doek definitief voor De Koens. Al 92 jaar is dit gezellige café aan de Tonnaerstraat een vertrouwd gezicht in Woensel. Talloze verenigingen hadden hier hun onderkomen, maar bovenal is het een buurtkroeg waar gasten genieten van die typische huiskamersfeer. Na het oudjaarsfeest op 31 december sluiten Marian Claassen (70) en Peer van Kollenburg (68) voorgoed de deuren van hun geliefde kroeg. “Het wordt een gemis, voor jullie en zeker ook voor ons.”

Door Marjolein van Hoof

“Al dat geregel, dat ga ik niet missen. Maar het contact met de mensen, dat zeker wel. Het is een dubbel gevoel”, zucht Marian. Logisch, want ze is al sinds 2002 betrokken bij De Koens. En dat allemaal dankzij de liefde. “Ik woonde in de buurt, maar kwam hier eigenlijk nooit. Totdat we na een wijkfeest spontaan hier belandden.” Daar leerde ze eigenaar John Claassen kennen, die in 1999 De Koens had overgenomen van Jan van Houtum. “Later kwam ik John tegen op straat tijdens het uitlaten van de hond. Van het een kwam het ander.”

Naast haar baan bij de Albert Heijn aan de Limburglaan – “Ik heb daar 40 jaar gewerkt”– hielp ze John mee tijdens drukke momenten in het café. “In de loop der jaren ging ik steeds minder in de supermarkt werken en in 2012 stopte ik daar helemaal. We kregen meer tijd samen, maar helaas konden we daar maar een jaar van genieten. John kreeg kanker en stierf in 2013.”

Verdriet

Een groot verdriet. “Ik heb het drie jaar echt zwaar gehad”, vertelt Marian openhartig. Toch zette ze het werk van John voort, en met succes. In 2015 werd De Koens door de lezers van Groot Eindhoven zelfs verkozen tot Beste Buurtkroeg van Woensel.

“Dat heb ik te danken aan de mensen om me heen. Gemma, die hier vier dagen in de week werkte, heeft heel veel voor me gedaan. Mijn broer Willem hielp mee achter de bar, deed boodschappen en klusjes. Zelfs klanten sprongen bij: dan hielp er een weer mee in de keuken of ging glazen spoelen. Echt fantastisch. De gasten misten John natuurlijk ook, we hebben samen regelmatig aan de bar gejankt. En nog altijd wordt er over hem gesproken.”

Liefde

Vier jaar na zijn overlijden kwam de liefde opnieuw op haar pad. Marian leerde Peer van Kollenburg kennen. “Ik deed hier mee aan een driebandentoernooi. Hartstikke leuk”, herinnert Peer zich. Toen zijn stamkroeg Lucky sloot – “Ik kwam daar altijd met mijn voetbalmaten van de Woenselse Boys” – nam hij zijn vrienden mee naar De Koens. “Het klikte meteen tussen Peer en mij”, glimlacht Marian.

Vanaf het eerste moment raakte Peer betrokken bij het café. “Dat was voor de vaste gasten even wennen”, vertelt Marian. “Ze keken de kat uit de boom, ik denk dat ze bezorgd waren over mij, maar dat ging snel over.”

Hart en ziel

Geen wonder, want sinds die tijd zet Peer zich met hart en ziel in voor De Koens, trouw aan het gedachtegoed van de buurtkroeg die het altijd is geweest. Een café met een rijke historie.

Sinds de opening in 1933 is De Koens een huiskamer voor veel inwoners uit Woensel die elkaar hier ontmoeten aan de knusse bar. “Maar ook mensen buiten Woensel weten ons te vinden, uit Strijp bijvoorbeeld en we hebben zelfs klanten uit Waalre die met de bus hierheen komen”, vertelt Peer. “Mensen uit alle lagen van de bevolking, maar stuk voor stuk fijne gasten”, zegt Marian tevreden.

Verenigingen

Dankzij de zaal erachter is De Koens altijd een onderkomen geweest van uiteenlopende verenigingen. Van de duivenvereniging in vroegere tijden tot muziekkapellen, biljartclubs, dartverenigingen, kaartclubjes, een motorclub, een sinterklaasvereniging en nog veel meer. “Nu hebben we alleen nog één blaaskapel, de WKHOZMP, en drie biljartverenigingen.”

Evenementen

Er waren ook talloze bedrijfsborrels, feesten en andere evenementen in de zaal. Zo kon je parkietjes kijken tijdens de vogeltentoonstelling, dansen op live muziek van bands als The Jerseys en Old Fashion, én niet te vergeten: een balletje stoten tijdens het populaire jaarlijkse biljarttoernooi. “Dat duurde zes weken en het was steevast volle bak”, vertelt Marian.

“En wat denk je van de nieuwjaarsreceptie”, vult Peer aan. “Dan was het altijd stervensdruk.” Marian: “Ja, en we hebben toeptoernooien gehouden, en mosselavonden: dan liep jij hier als een echte chef-kok rond met je witte schort.” Peer knikt: “Ik kook graag. Dat deed ik op zondag ook vaak voor de gasten: soep, spareribs, kippenvleugeltjes, dat soort dingen.”

Gunfactor

En ook dan waren er klanten die een handje meehielpen in de keuken. “Veel vaste gasten hebben een grote gunfactor en staan voor ons klaar. Het zijn vrienden geworden. Sommigen kennen we al zo lang. Theo bijvoorbeeld, hij is 91 jaar en onze oudste klant. Hij komt hier al meer dan vijftig jaar. Het voelt vreemd dat we ze straks niet meer wekelijks zien. Die gezelligheid en sfeer gaan we wel missen”, zeggen de twee. “En vooral Gemma, Monique, Dries en Beppie die ons nog altijd zo goed helpen. Zij zijn gewoon familie geworden”, zegt Marian.

Afscheid

Op 31 december zwaaien de twee af met een oudjaarsfeest voor de vaste gasten. “Het personeel regelt alles. Ik weet niet wat ze allemaal van plan zijn, maar ik vertrouw ze voor geen meter”, lacht Peer. “Ik denk dat het een hele mooie avond wordt en op het laatst heel emotioneel.” Marian knikt: “Het lijkt me zo raar dat we straks voor het laatst de deur dichttrekken en niet meer open gaan.”

Het werk is na het afscheidsfeest niet helemaal klaar. “We moeten eerst zorgen dat de boel leeg is. En daarna gaan we eens lekker lang op vakantie”, zegt Peer. “Ik wil wel een keer met de camper naar Oostenrijk. Daar ging ik vroeger altijd heen en daar ben ik al die tijd niet meer geweest”, zegt Marian verlangend. Peer: “Dat gaan we heerlijk doen.”

Het pand van De Koens, aan de Tonnaerstraat 14, wordt omgebouwd tot woningen. In het cafégedeelte komen appartementen en in de zaal vijf kleine huisjes. De buitenmuren blijven staan en het wooncomplex zal naar verwachting De Koens blijven heten.