We gaan de komende tijd op historische kroegentocht door de archieven en de website van Eindhoven in Beeld. We beginnen in een tijd dat een biertje 3 en een borrel 5 cent kostte en er wit zand op de vloer lag.

In 1901 werd een vergunning verleend voor een koffiehuis gelegen op de hoek van de Heezerweg en Stratumsedijk onder de naam Bellevue, wat later veranderd werd in Waterreus. Het zou een van de bekendste cafés van Stratum worden, bezocht door dorpelingen, stedelingen, Joriskerkvolk, handelsreizigers en notarissen voor hun openbare verkopen. En ook verse vaders hieven er het glas na de geboorteaangifte van hun nieuwe kroost in Sancta Ursula (dit pand diende in die tijd als stadhuis).

Verschillende verenigingen vonden onderdak in het café, zoals kegelclubs en de handboogschutterij Ons Genoegen in Oranje. Over dit OGIO heeft een bezoeker van onze website een leuke reactie ingezonden: ‘In de Waterreus heb ik nog pijlen gedragen. Er werd achter het café met de handboog geschoten en wij moesten dan de pijlen uit de roos trekken en naar de schutters terug brengen. Als er tussendoor flink gedronken werd, hadden we de meeste kans op wat fooigeld. Een keer liep een beschonken man voor de roos langs en kreeg een pijl in de zijkant van zijn hoofd. Hij trok de pijl er laconiek uit en depte de wond met zijn glaasje jonge jenever. Dat vonden we erg stoer…’

Een andere noemenswaardige foute ganger was een blindganger, een Duitse bom die in september 1944 vanaf de weg op het café stuiterde en gelukkig niet ontplofte.

Een bijzondere fietser verdient ook nog vermelding: Frans Waterreus, zoon van het kasteleinsechtpaar, werd een bekende baanwielrenner die onder meer deel uitmaakte van de Nederlandse ploeg voor de Olympische Zomerspelen in Parijs in 1924.

De omgeving van Café Waterreus kende in het verleden verschillende andere interessante punten. Zo lag er links van het café, richting de Joriskerk, een steenhouwerij genaamd Kluijtmans.

Aan de rechterkant van het café bevond zich in de jaren ’20 een sigarenzaak en daarnaast een winkel voor schrijfwaren, die door scholieren gekscherend de ‘kattebak’ werd genoemd vanwege de verkoop van catechismussen. Verder nog Café de Oude Vlek, Slijterij de Graauwe Hengst en een stinkend urinoir. Meer over dat alles vind je uiteraard bij de foto’s op www.eindhoveninbeeld.com.

In 1969 werd café Waterreus gesloten en voor de uiteindelijke sloop diende het nog enige tijd als opslagplaats voor het Eindhovens Vacantiecomité.